God is alwetend en Hy ken elkeen van ons beter as wat jy jouself ken. God weet wat jy dink, wat jy doen, agter ’n toe-deur, in die donker, in die geheim, in die openbaar, orals. God weet selfs wat jy gaan sê nog voordat jy dit sê. God ken al jou sondes en jou gebreke en swakhede. Ons gaan na drie sake kyk:
1 Niemand is regverdig nie!
2 Regverdigheid/Vryspraak het in werking getree!
3 Almal wat glo word geregverdig? v23,24
Ons leef op aarde as gelowiges en ongelowiges, Christene, Moslems, Boeddhiste, vraers, twyfelaars, rykes, armes, mans, vrouens, kinders, verskillende volke, tale en kulture. Ons is almal onderworpe aan droog-te en reën, gesondheid en siekte, lewe en die dood. Ons staan saam onder regerings, staatspresidente wat kom en gaan. Ons leef in dieself-de storms van die lewe. As Christene kan ons, ons nie onttrek en in afsondering leef nie, maar ons leef in die wêreld, maar as burgers van die hemelse koninkryk wat ’n lig in die wêreld moet wees. Paulus is hier letterlik saam met gelowiges en heidene in ’n stormsee. Wat doen Paulus egter?
Paulus vermaan die mense om na God te luister.
Paulus bemoedig die mense om nie moed te verloor nie.
Skriflesing: 1 Kor 12:1-14:40 Teksvers: 1 Kor 12:27; (1 Kor 12:21-27)
Hoe belangrik is dit om aan die kerk te behoort? Hierdie is seker-lik ‘n baie belangrike vraag in die hedendaagse tyd maar ook in al die eeue.
Vandag word daar gepraat van die “kerklose” Christendom. Baie Christene wil nie meer fisies lidmate van ‘n plaaslike kerk wees nie om verskeie redes. Individualisme neem oor. Liberalisme neem oor. Elkeen is regverdig in sy eie oë, Spr 21:2. Mense raak al meer in hulleself gekeer. Daar is sogenaamde e-kerke, internet-kerke. Christene gee hul lidmaatskap op, so al asof dit hul eie keuse is en God nie daaroor ‘n sê het nie. Ons praat nie van lidmate wat om wettige redes weens gesondheid, afstand, tyd of plek ens. nie meer saam met die gemeente eredienste kan hou nie.
Hoe belangrik is dit om lidmaat van die kerk te wees?
Die tema van die jaar is; Ons gee om…! Hierdie omgee gaan nie oor ‘n humanisme van omgee vir mekaar en om vir mekaar om te gee omdat daar humanistiese en eerstens menslike redes is om goed te doen nie. Hierdie Koinonia of Ons gee om vir mekaar lê gewortel in dit wat die apostels en spesifiek die apostel Johannes met ons deel. Hy getuig daarvan dat hy as deel van die dissipels vir Jesus gehoor, en gesien en aan Hom geraak het. Hulle is lewende getuies van Jesus Christus wat waarlik die Seun van God die Vader is. Ons gemeenskap met mekaar is gegrond in hierdie gemeenskaplike geloof dat God ons Hemelse Vader is en ons sy kinders is. Ons het mekaar lief omdat ons dieselfde Vader het, dieselfde Verlosser en in dieselfde bootjie is as aangenome kinders van God wat uit God se genade leef.
Ons gaan na die volgende drie sake kyk:
Hoekom sou ek vir jou omgee? Waarom sou ek vir enige iemand anders omgee? Ek het genoeg moeilikheid van my eie…
Miskien is dit so dat ons genoeg probleme het, maar die Here het ons in verhoudinge geskape sodat ons mekaar kan help en bystaan. Dan word groot probleme makliker opgelos.
God gee so baie vir ons om dat Hy ons grootste nood raakge-sien het en ons as sy kinders aangeneem het. En nou is ons, soos Jesus, kinders van die grote God. Hy gee ons aan me-kaar. Ons is nou broers en susters van Jesus en so ook van mekaar. Ewige familie!
Ons het mense wat vir ons omgee! En ons gee vir hulle om!