Gereformeerde Kerk Centurion

Die geskiedenis van Eli en Samuel se lewens het my weer diep geraak. Dit is asof die geskiedenis weer en weer herhaal in ons eie tyd. Die boek Samuel begin by ‘n huisgesin wat nie goed funksioneer nie. ‘n Man met twee vrouens wat spot en twis. Dit was egter net ‘n spieëlbeeld van die chaos by die tempel, waar Eli nie ‘n goeie hoëpriester en leier is nie. Hy is ‘n rigter sonder rigting. Sy seuns maak die erediens (offers) afskuwelik. 

Daar is egter ‘n wêreld se verskil tussen Hanna en Eli. Hanna is ‘n godvresende vrou wat die Here dien met ‘n volkome hart, wat haar kind wy aan die diens van die Here. Sy sing ‘n lofsang wat deur die eeue eggo van God se trou en liefde. Maar Eli, die priester, wie se seuns ook priesters is, se harte is ver van die Here af. Hulle bring oneer in die kerk. 

As die Here sy oordeel aankondig oor die huis van Eli vanweë die sonde van die volk, is daar geen berou of bekering nie, net ‘n halfhartige mismoedigheid. Dit is egter die optrede wat volg wat ‘n mens laat wonder oor hoe aktueel hierdie geskiedenis is, wanneer die verbondsark na die slagveld geneem word. 

In plaas daarvan dat die volk na die God van die ark gaan, bring hulle die ark van God na die wêreld. God se ark is die gelukbringer wat hulle moet help in die oorlog. Maar is dit nie hoe ons ook baie maal oor God dink nie, met ons kruise teen die muur en hangertjies om die nek? God word na die wêreld gebring soos ‘n gelukbringer wat jou huwelik en jou besigheid sal laat floreer. 

Vir baie Christene is God eintlik ‘n afgod, ‘n “lucky charm” wat jou geluk moet bring. Ware geluk is nie in wêreldse goed nie. Dit is wanneer ons diep neerbuig in nederigheid en berou, en ons sondes bely, dat God se eer herstel word in ons lewe. Dan word die Here self die Een wat vreugde bring. Jesus Christus is die Een wat ware geluk bring vir elke sondaar wat glo. 

Daarin is ook die behoud van die kerk, in gehoorsaamheid en liefde vir God en sy Woord. Nie dat ons God na ons bring nie, maar dat hy self gekom het, en ons nou na Hom toe neem. 

Daarom sal die HERE self aan julle ‘n teken gee: “Kyk, die maagd sal swanger word en ‘n seun baar en hom Immánuel noem.” Jesaja 7:14 

Lourens (vdm) 

Die lewe is elke dag vol keuses. Vandat ons opstaan totdat ons gaan slaap moet ons keuses maak. Sommige keuses is belangriker is ander. Hierdie week gaan ons egter verkiesing hou. Ons as mense moet ‘n keuse maak oor wie sal regeer. Soos elke verkiesing deur die geskiedenis, is hierdie die belangrikste verkiesing nog, of ten minste so word beweer. 

Dit is omdat die wêreld nie weet van die belangrikste verkiesing wat ooit plaasgevind het nie, die uitverkiesing. Die konsep van verkiesing bly maar altyd kontroversieel. Daar is telkens ‘n kwessie of al die stemme reg getel is en wie nou eintlik moet regeer. 

In God se regering en in sy verkiesing is dinge ook nie altyd so eenvoudig nie. Dit is nie omdat ons twyfel in God se regering nie, ons weet Hy is en bly Koning vir ewig. Dit is egter met die uitverkiesing dat dinge soms onregverdig voel. Hoe kan God van ewigheid af slegs sekere persone verkies om aan Hom te behoort? Beteken dit dan dat sommige mense nie goed genoeg is vir God om hulle te kies nie? Hoe kan God se liefde mense uitsluit? 

Elke gelowige het al met hierdie moeilike vrae geworstel. Dit is ook verstaanbaar omdat ons vanuit ons menslike perspektief na God kyk en dan nie alles verstaan en sien nie. Wanneer ons God leer ken, en sy hart vir sondaars leer ken, dan verander die prentjie. God is nie onbetrokke en afwesig nie, Hy word self deel in die skepping. 

Hy stuur sy geliefde Seun om self mens te word, om al die sonde te dra en die straf van die tot niet te maak en die mag van die sonde te breek. Dit is geen “geheim” nie, dit is die evangelie. Dit is die boodskap van God se liefde, maar mense verwerp dit. Mense glo dit nie. Mense ag dit nie kosbaar nie. Dit is nie God wat onbarmhartig is nie, maar eerder die mens wat kieskeurig is. Mense trek sommer gou hul neuse op as iets nie na hul sin is nie. 

Dit is juis daarin wat God se liefde bekend word. Dat Hy sondaar harte nuut maak. Dat Hy self ons onwillige en verharde harte sag maak, en op Hom rig. 

“Julle het My nie uitverkies nie, maar Ek het julle uitverkies en julle aangestel om vrug te gaan dra en dat julle vrug kan bly, sodat wat julle die Vader ook al in my Naam vra, Hy julle dit kan gee.” Joh 15:16 

Lourens (vdm)