Kategorie: Blogs (Page 28 of 50)

Hierop is daar nie ’n eenduidige, enkelvoudige antwoord nie. Aan die een kant ja, aan die ander kant nee. Daar is ’n eenvoudige antwoord: Joh 3:16 “God het die wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê.” 

En tog vra God ook dat ons Hom voluit moet dien. Pred 12:13 “Die slotsom van alles wat jy gehoor het, is dit: Dien God en gehoorsaam sy gebooie. Dit is wat van die mens gevra word”. Maar ons glo en bely dat alles is net GENADE. Is dit dan nog maklik om ‘n christen te wees? Die probleem kom in as ek christenskap koppel aan… my verwag-tinge, my dade, my doen en late en werke. Want juis wat ék wil, strook nie altyd met wat God wil nie. God se raadsplan staan vas. En tog vra God net dat ons opreg en eerlik, vas en seker, in Hom sal glo. Ons bely elke Sondagoggend ons geloof. Ja ons dwaal af, ons is dikwels kleingelowig, maar tog bely ons alles voor God: “Deurgrond my, o God, deurgrond my hart, ondersoek my, sien tog my onrus raak. Kyk of ek nie op die ver-keerde pad is nie en lei my op die beproefde pad!” (Ps 139:23,24) Nooit het God aan ons geleer dit gaan maklik wees nie. Maar altyd leer God aan ons dat daar by Hom ge-nade, barmhartigheid en lankmoedigheid te vinde is. Daarom slaan ons ons oë op na God. By God is daar vergifnis en redding. By God is daar genade. By God is daar vergewing. By God is daar vir my rus. 

As ek dit dus net regkry om voluit op God te vertrou, in Hom te glo, Hom te dien, selfs bereid is om minder te word, sodat God meer word en in nederigheid voor Hom staan, is dit maklik. Dan lê die klem nie meer by my en wat ek moet doen nie, maar die klem is by God en wat God vir my doen. Dan is dit maklik, omdat ons voluit op God vertrou! 1Joh 5:3-5 “Die liefde vir God bestaan dan daarin dat ons sy gebooie gehoorsaam. Sy gebooie is ook nie moeilik om te gehoorsaam nie, 4 want enigeen wat ‘n kind van God is, kan die sondige wêreld oorwin. En die oorwinning wat ons oor die wêreld behaal het, is deur ons geloof. 5 Wie anders is dit wat die wêreld oorwin as hy wat glo dat Jesus die Seun van God is?” 

Ds. Gerrit 

“Die Here is die deel van my erfenis en van my beker; Ú onderhou my lot. Die meetsnoere het vir my in lieflike plekke geval, ja, my erfenis is vir my mooi.” (Psalm 16:5 – 6 AFR53) 

As ons genoop word om in September na te dink oor ons erfdeel of erfenis, dan gaan dit dikwels net oor besitting van grond of goedere of geld. Dit wat ek geërf het of dalk gaan erf. My erfdeel. In Israel sou mens heel eerste dink aan die grond of die land. Elke stam van Israel het sy erfdeel gekry. Josua het dit met die lot bepaal soos die Here vir elke stam en familie sy deel gegee het. En met wat die Here gee moet mens tevrede en dankbaar wees. My erfdeel is mooi. 

So ook ons. Hy gee ons die mooi land, maar ook die probleme en uitdagings wat daarmee gepaard gaan. Wat die Here gee is altyd goed en mooi. Nie altyd lekker nie. Ook die beproewinge van jou lewe en die mate van jou gesondheid. Jou lot. Hoe jou lewe uitval word immers net deur Hom bepaal. 

Dawid dink egter nie net materieel nie. Daar was immers die stam van die Leviete wat geen erfdeel gekry het nie. Hulle was voltyds in diens van die Here en sy tabernakel. Ook hulle erfdeel is mooi. Dit beskryf die koning Dawid dan as hy verder dink as die stoflike en ligaamlike. Die geestelike deel is die mooiste! Natuurlik solank die Here daarvan deel is. Solank die Here deel is van jou hele bestaan. 

Die vraag is dus op Erfenisdag: Is die ware Koning, die Here Jesus Christus deel van jou erfdeel. Is dit eerstens jou geestelike gawes en sy genade-beloftes wat die swaarste weeg? Is Hy deel van alles wat jy dink en doen en sê? Dan sal Hy ook deel wees van jou toekoms en wat jy daar as erfdeel gaan ontvang, nl. Die ewige lewe by God. 

As jy in hierdie daardie lewe kan sê, die Here is deel van my beker, my omstandighede, nou en vir ewig, dan kan jy ook sing en bely: “Die meetsnoere het vir my in lieflike plekke geval, ja my erfenis is vir my mooi”. 

Ds M 

Die meeste van ons ken die naam Johannes Calvyn. Indien iemand Calvyn aanhaal, is daar in die tradisionele gereformeerde kringe erkenning of aanvaarding van die standpunt, want, Calvyn het immers so gesê. Op ‘n sekere manier is Calvinisme die enigste vorm van -isme wat nie ‘n -isme is nie. 

Die interessante is dat nog bitter min van Calvyn se werke in Afrikaans beskikbaar is. En dat bitter min gewone lidmate ooit in hulle lewe, self die werke van Calvyn gelees het. Die meeste predikante het dus ‘n Engelse of Hollandse vertaling van Calvyn se werk. Met die gevolg dat die aanhalings wat u dus tot dusver gehoor het van Calvyn, niks anders is nie as die dominee se vertaling van die Engels of Nederlands, wat ‘n vertaling is van die Latyn of Frans. 

Ja, Calvyn het in Latyn geskryf, alhoewel hy ‘n Fransman was. Latyn was die algemene taal van die akademie. Omtrent soos Engels vir ons vandag. Baie van Calvyn se werke is dan ook in Frans vertaal vanuit die Latyn. 

Die grootste werk van Calvyn wat in Afrikaans beskikbaar is, is die bekende 4 blou bundels van die institusie wat deur wyle prof. Simpson direk uit die Latyn vertaal is vanaf 1984 tot 1992. Prof Fanus Postma het onderneem om hierdie werk voort te sit en het die eerste keer in 2008 ‘n kommentaar in Afrikaans die lig laat sien. Die Romeine kommentaar. Ek het die voorreg gehad om daardie bekendstelling by te woon, daar in Potchefstroom. 

Twee weke gelede het ek weer die voorreg gehad om by nog ‘n bekendstelling te wees na byna 13 jaar, waar 4 werke van Calvyn in Afrikaans bekend gestel by GK Wilropark. Hoewel prof. Postma nie meer met ons is nie, het hy die 4 kommentare wat oorspronklik in een bundel uitgegee is, vertaal nl. Galasiërs, Efesiërs, Filippense en Kolossense. 

Dit is ‘n wonderlike skat wat die besondere gawes van Calvyn soveel meer persoonlik aan ons in ons eie taal weergee. Hierdie werke is beskikbaar by ons GKSA Admin buro en is ‘n wonderlike aanwins vir ons in Afrikaans en in ons geloof en vir enige huis. 

Immers, nou kan Calvyn met ons ook in Afrikaans praat! 

Lourens (vdm) 

Wat ‘n wonderlike genade dat ons kinders van God genoem word (1 Joh 3:1). Dit is wat ons is omdat God ons so noem. Sy eie Seun het dit moontlik gemaak. Sy Vader is nou ons Vader! En ons is dan die aangenome kinders van God. 

Net so aangrypend en wonderlik is die feit dat Jesus ons sy “vriende” noem. Van vyande tot vriende van die Here! En dat Hy die grootste liefde bewys deur sy lewe vir sy “vriende” te gee. En nou het Hy alles wat Hy van die Vader gehoor het aan sy vriende bekend gemaak (Joh 15:15). Hy is immers die openbaring van God die Vader. Deur Hom sien en ken ons die Vader! 

Ons lees dat Abraham ‘n vriend van God genoem word. In Jakobus 2:23 lees ons: “Abraham het in God geglo en dit is hom tot geregtigheid gereken. En hy is ‘n vriend van God genoem.” 

Die enigste direkte verwysing in die Ou Testament na Abraham as “vriend van God” vind ons in Jesaja 41:8: “…nageslag van Abraham, my vriend…”. Ook in die huweliksformulier praat ons van Abraham, Isak en Jakob as “vriende” van God. In Genesis 18 sien ons dat God sy hart met Abraham deel omdat God met hom en sy nageslag ‘n verbond gemaak het. Dan open-baar God wat Hy van plan is om met Sodom te doen. Ook met Moses het God gepraat” soos ‘n man met sy vriend praat”. 

Nou is dit wel belangrik om te verstaan dat as enige hooggeplaaste jou sy ‘vriend’ noem, hy dan nie noodwendig jou vriend word nie. So is dit dan dat jy nie van God as jou vriend of maatjie kan praat nie. Hy bly God. Jesus is nie jou vriend nie, maar jou Here. Jou God en Meester. Dit is egter ‘n buitengewone voorreg en genade dat Hy ons sy vriende en kinders noem! En dan gee Hy sy lewe vir sy vriende. 

As jy egter nie sy vriend is nie, dan is jy sy vyand. Jakobus skryf dit: “Wie dan ‘n vriend van die wêreld wil wees, word ‘n vyand van God” (Jak 4:4). Vyande van God wil ons nie wees nie. As vyand van God kom jy in die ewige oordeel. Dit is geen mooi vooruitsig nie. 

Jesus sê egter dat ons sy vriende is. Dit is as ons dan ook doen wat Hy wil. “Julle is my vrien-de as julle alles doen wat ek julle beveel” Joh 15:14) en sy gebooie is nie swaar nie. Laat ons dan dit doen wat God wil – al haat die wêreld ons as sy vriende. 

Laat ons dan die Here dank dat Hy ons sy vriende noem en laat ons aan Hom die eer gee wat Hom as ons Verlosser en heilige ewige God toekom. 

Ds M 

Hulle wat God volgens sy voorneme tot die gemeenskap van sy Seun, ons Here Jesus Christus, roep en deur die Heilige Gees wedergebore laat word, verlos Hy wel van die heerskappy en slawerny van die sonde. Tog verlos Hy hulle in hierdie lewe nie heeltemal van hulle bedorwe natuur en bestaan nie.

Hieruit ontstaan die daaglikse sondes van swakheid, en selfs die allerbeste werke van die heiliges is nog gebrekkig. Daarom moet hulle voortdurend voor God verootmoedig, hulle toevlug tot die gekruisigde Christus neem, die bedorwe natuur hoe langer hoe meer doodmaak deur die Gees van gebed en die heilige beoefening van godvresenheid en vurig na die bereiking van die volmaaktheid verlang, totdat hulle losgemaak van hierdie sterflike liggaam, met die Lam van God in die hemel regeer.

Vanweë die oorblyfsels van die inwonende sonde en ook vanweë die aanvalle van die wêreld en die Satan kan die bekeerdes nie in hierdie genade volhard as hulle aan hulle eie kragte oorgelaat was nie. Maar God is getrou. Uit barmhartigheid bekragtig Hy hulle in die genade wat een maal aan hulle gegee is, terwyl Hy hulle ook tot die einde toe kragtig daarin bewaar.

Die mag waardeur Hy die ware gelowiges in die genade bekragtig en bewaar, is so groot dat dit nie deur die sondige natuur oorwin kan word nie…

Hierdie bewaring van God word ook vermeld in die teksvers op die embleem van die GKSA: Die poorte van die hel sal dit nie oorweldig nie. Dit word ook genoem in die doopsformulier: dat hulle wat gedoop is altyd deur die Heilige Gees regeer sal word, sodat hulle Christelik en godvrugtig opgevoed mag word en in die Here Jesus Christus mag groei en toeneem, sodat hulle die Vaderlike goedheid en barmhartigheid, kan bely en in alle geregtigheid onder ons enigste Leraar, Koning en Hoëpriester, Jesus Christus, kan lewe en moedig teen die sonde, die duiwel en sy hele ryk kan stry en oorwin, om die Drie-enige God te verheerlik en te loof en te prys.

So troosryk en bemoedigend is ons belydenis (Dordtse Leerreëls 5.1-3|). Hierdie woorde van ons belydenis moenie net by woorde bly nie, dit moet ook sigbaar word in ons lewe… Hou daarom vas aan die beloftes van God in Sy Woord. Leer Hom ken deur jou te verdiep in die Skrif. Volhard in jou geloof. Want volharding in die geloof is die vrug van Hoop!

Lourens (vdm)

Joh 15:4
“Julle moet in My bly en Ek in julle. ‘n Loot kan nie uit sy eie vrugte dra as hy nie aan die wingerdstok bly nie; en so julle ook nie as julle nie in My bly nie.”

Dit is belangrik om vrugte te dra wat by die bekering pas. Veral in hierdie tyd van inperkings moet ons bly vrug dra. Maar nou is die probleem dat ons nie meer vrylik, elke Sondag, eredienste kan en mag bywoon nie. Is dit ‘n probleem vir jou om vrug te dra? 

Die probleem is dat baie Christene se vrug dra beteken om eredienste by te woon en die res van die week is daar nie baie tyd om aan God te spandeer nie. Miskien kan ek selfs as predikant of ouderling of diaken of suster baie besig wees met “kerkwerk”. Dit kan wees dat jy baie tyd spandeer by die kerk en vir die kerk en met die kerk. Määr hoeveel tyd spandeer jyself, fisies met Bybellees en persoonlike gebede. Die wedergeboorte is om as ‘n ware ingeënt te word in die wingerdstok, Jesus Christus. 

Hierdie inenting vra tyd saam met God. Dit vra dat jy persoonlik tyd moet spandeer met Bybellees en bid. Jy moet biddend deur die leiding van die Heilige Gees jou krag put uit die Woord. Die gevolg is ook dat jy sal honger na nog meer, na die geestelike voedsel. Ook Sondae word ons gevoed in die eredienste. Daarom sal jy ook hunker na die eredienste, sal jy ywerig, binne die protokolle, Sondag die eredienste wil bywoon. Net soos wat jy werk toe moet gaan, winkels toe moet gaan vir kos, kan jy ook na die eredienste toe kom. Moet daarom nie te besig raak met jou werk, jou persoonlike sake, jou wegkruip vir die virus en nie by God uitkom nie. 

Is jy werklik besig om soos ‘n loot aan ‘n wingerdstok, in hierdie tyd van inperkings en die virus, jouself te voed met die Woord? Is jy besig om geestelik te groei soos in loot wat ‘n tak word? Dit is so noodsaaklik tot verheerliking van God en tot vertroos-ting en versterking van ons almal. Mag God ons vashou en seën en voed in Sy groot, onmeetbare liefde en barmhartigheid. 

Ds. Gerrit