Page 81 of 344
Skriflesing: Habakuk 1:12-3:19
Teksvers: Habakuk 2: 20
HK: Sondag 34
Habakuk worstel met die gedagte dat God toelaat dat die Chaldeërs wegkom met moord. Op sy wagtoring gaan sit hy, en dan antwoord die Almagtige dat hy geduldig moet wees om te sien wat gaan gebeur.
Nadat al die sondes en onreg aangewys is, bid die profeet ‘n hartroerende gebed van God se redding. Dan erken hy wat gebeur het die oomblik toe God teenwoordig is.
Ons besef nie elke dag Wie God is nie. Ons raak so gewoond aan ons rituele en gebruike. Habakuk herinner ons die Almagtige God wat ons aanbid is Heilig.
Skriflesing: 2 Korintiërs 3 (1983)
Teksvers: 2 Kor 3:18
In ons preekreeks oor Tweede Korintiërs kom ons nou by hoofstuk 3. Na analogie van Moses wat sy blinkende gesig met ‘n sluier moes bedek, word ons geleer dat Christus baie groter is as Moses. Hy is Moses se moses.
In Christus word die sluier weggeneem en kan ons as kinders van God toenemend skyn met die heerlikheid (Grieks: doxa) van Christus! Hier stop Paulus die boelie van die wet en leer ons die vryheid in Christus.
So onthou ek die week van die Pro Patria Medalje wat al ons manne destyds gekry het as jy vir ‘n sekere aantal dae anderkant die kaplyn vir SA in die Bosoorlog gewerk of geveg het. Dit was so ‘n algemene medalje dat die troepe van die ProNutro medalje gepraat het! In die Romeinse tyd het soldate ook erkenning gekry vir die dapperheid in die oorloë wat wyd en syd gevoer is. Een van die toekennings was die Corona Muralis.
Hierdie dekorasie is toegeken vir uitsonderlike dapperheid aan die soldaat wat eerste was om die vyandelike stadsmuur te bestyg en die Romeinse standaard (Vlagwapen) op die muur van daardie stad te plant (Aulus Gellius, Noctes Attici, 5.6.4).
Wat dit nou vir óns interessant maak is dat Paulus spottenderwys daaroor handel as hy in 2 Kor 11:23,33 daarin ‘roem’ dat hy eerste was om in ‘n mandjie van die stadsmuur van Damaskus neergelaat te word en so die vyand te ontvlug (Hd 9:23-25).
In die kerk van die Here en in sy magtige koninkryk word ons nie gedekoreer met pryse en medaljes of toekennings nie. Die wat laaste is sal eerste wees, het Jesus ons self geleer. As jy belangrik wil wees moet jy jou naaste se mindere word en diens lewer.
Dis nie sterkstes wat wen nie maar die nederiges en die sagmoediges en die treurendes. Wie sy/haar lewe wil behou moet hom/haarself verloën… Só hoor ons die stem van die groot Prediker van Nasaret.
Nuwe mense lewe nie meer vir hulleself in die hoop om geprys en vereer te word nie. Ons dien mekaar in liefde uit dank vir God wat ons eerste lief gehad het, en ons voel selfs eer daarin om vir Christus te ly.
Ds Maarten
Skriflesing: 2 Kon 5:1-6:7; 2 Kor 7:6-13
Teksvers: 2 Kon 5:11,12,14,16, 18; 2 Kor 7:9-10
HK: Sondag 33
God vra ware bekering. Dit is die afsterwing van die ou sondaar mens en die opstanding van die nuwe mens in Jesus Christus. En as jy ’n nuwe mens is, wil jy goeie werke doen wat uit ’n ware geloof, volgens die wet van God tot sy eer gedoen word.
Ons moet altyd minder word, ons eie trots aflê en buig voor God se Woord. Naäman het gedink, omdat hy so belangrik is sou sy gesond-word, met groot vertoon plaasvind. Die profeet Elisa moes met groot vertoon hom gesond maak en dan sou hy Elisa baie goed beloon en betaal vir wat gedoen is. Maar Naäman het God se werking nog nie verstaan nie.
God gebruik dikwels onopvallende metodes, maar God moet altyd die eer kry vir die wonderwerke. Dit kan net gebeur as jy as sondaar deur die bekering gelei word deur die Heilige Gees, as jy opstaan as ’n nuwe mens en dan goeie werke doen uit dankbaarheid tot eer van God.