Page 46 of 331
Skriflesing: Klaagliedere 3:1-33 (2020)
Teksvers: Klaagliedere 3:21-23
Daar is daaglikse aanvegtinge wat ons gedurig moet oorkom. Soos Jeremia kan ons soms geweldig moedeloos en uitgeput raak, en opgee in die lewe.
As ons op eie kragte moet steun, sal ons maklik verval in totale mislukking, soos Jesaja vermeld, selfs jong manne struikel en val in hulle fleur. Ons vertroue moet egter nie in onsself wees nie, maar in ons Maker. Daarin vind Jeremia hoop. Nie in sy eie behoud nie, maar in God se getrouheid. Dit is elke môre nuut!
Skriflesing: Matteus 7:7-11 (1983)
Teksvers: Matteus 7:7-11
Om in ‘n verhouding met die Almagtige te staan is natuurlik een massiewe groot voorreg. Net die feit dat Hy Homself aan ons bekend maak is al ‘n bonatuurlike wonder. Dat ons Hom mag leer KEN en dat Hy deur ons geKEN wíl wees is een en al genade. Daarom moet ons gereeld bid.
Dis nie net ‘n voorreg nie. Dit is ook ‘n opdrag van God. Ons teks bied ‘n reeks van drie bevele (imperatiewe) rakende gebed.
God wil dat ons met geestelike dissipline in gebed volhard en so hierdie intieme verhouding (verbond) van Vader en kind onderhou en uitleef.
Tevredenheid/Contentment – (Josua17:14-18)
Die gelese paragraaf gaan oor die families van Josef, die stamme van Manasse en Efraim, wat ONTEVREDE is met hulle lot.
Josua moet die land verdeel en doen deur loting. Deur die gooi van die lot het die Here bepaal wat elke stam moet kry. Die nakomelinge van Josef is egter nie tevrede met hulle lot nie. Hulle kom kla by Josua.
Ons ken mos die spul Israeliete van ouds. Kerm en kla was hulle gewoonte.
Oppad uit Egipte, nog voor die deurtog deur die Rooisee, as die Farao hulle agtervolg, kla hulle alreeds. Deur die woestyn verlang hulle terug na die vleispotte van Egipte… en dan ken u die episodes met die kwartels en die waters van Meriba.
Manasse en Efraim kla dat hulle nie genoeg grond gekry het nie. En heel vroom ook nog… “Ons is baie mense, want die Here het ons besonderlik geseën”. (14)
Let nou goed op: Hulle kla eintlik teenoor die Here.
Josua moes mos deur loting (werp van die lot) die land verdeel. So het die Here bepaal wat elkeen kry. Hulle is dus eintlik ONTEVREDE met God se besluit en toekenning.
As ons nou so bietjie navorsing doen kom ons agter dat hierdie stamme nie regtig rede gehad het om te kla nie. Met die 2de Sensus, Moses se tyd (Num 26), sien ons dat hierdie Josef-stam (Efraim en Manasse saam) wel die grootste stam in Israel gevorm het. Die halwe Manasse-stam het egter Oos van die Jordaan reeds grond gekry. As ons dan die helfte van Manasse aftrek van die totale getal, vind ons dat die oorblywende Efraim en Manasse selfs minder in getal was as die kleinste stamme van Juda en Dan en Issaskar! Hulle het dus ‘n tweede deel ook gekry – Oos van die Jordaan! Daarom was hulle dus nou nie geregtig op meer as één werping van die lot nie! Hulle vroom praatjies was dus nie heeltemal so waar nie!
Ja, so ken ons die mens! Ons sal selfs teenoor die Here loop en kla!
Laat ons versigtig wees in ons gebede en in ons klagtes dat ons die Here wat ons alles uit genade gegee het, nie beledig en loop en verkla en aankla nie. Gebruik dit wat Hy jou gee tot die beste van jou vermoë en dank Hom in alles altyd vir sy genade! Sluit gereeld u gebed af met dié woorde van Jesus: “Nie my wil nie, maar laat U wil geskied”.
Ds Maarten
Skriflesing: 2 Timoteus 3 (1983)
Teksvers: 2 Tim 3:14,15
As leraars word ons gereeld geskok oor ons eie jongmense se afvalligheid van die geloof. Soms selfs ongeloof en direkte opstand teen die heilige dinge van God!
Die duiwel gaan rond soos ‘n brullende leeu om te verslind. Laat ons mekaar opskerp en aanmoedig om waaksaam te wees. Dink veral aan ons jongmense…
Bid vir ons jongmense wat ‘n geweldige aanslag van die Bose moet trots eer.
Die Versoeker het sy oog op ons jeug wat die vryheid soek. Soms ontaard hierdie vryheid in losbandigheid.
Vanaand se erediens sluit dus aan by die belydenisklas-kamp wat hierdie naweek plaasvind: “onthou wat jy geleer het…”