Gereformeerde Kerk Centurion

Die webtuiste vir die Gereformeerde Kerk Centurion.

Page 86 of 332

JESUS OF APHRODITE 

Dit is nie om dowe neute dat ons die mooiste hoofstuk oor die liefde in die boek Korintiers aantref nie (1 Kor 13). In die antieke Griekse wêreld het elke stad spesifiek een van die griekse gode aanbid en gesien as die beskermgod van daardie stad. In Korinte was dit Aphrodite. Sy was die godin van die liefde en skoonheid en verleiding. As ons egter beskou wat haar idee van die liefde was en hoe hulle in praktyk haar aanbid het, dan besef ons dat dit nogal vér verwyder is van die goddelike of Bybelse verstaan daarvan. God se liefde word gewoonlik uitgedruk in die selfverloënende begrip van “agape”. Ons sien sy liefde in die offergawe van sy eniggebore Seun, ons Here Jesus Christus. 

Aphrodite het egter die woord ‘eros’ gekies as haar beskrywing van die ware liefde. Eros het oorwegend die betekenis van die liefde vir die bevredigng van die eie lus en begeertes. Ek het jou lief vir wat jy vir my doen en beteken. Ek het jou lief vir jou geld of jou status of veral vir hoe ek seksueel bevredig kan word. Die afgod Eros staan haar dan ook by in haar optrede. Geen wonder nie dat die mense gedink het dat hulle haar dien in ware liefde as daar orgies en promiskuïteit plaasvind nie. ‘Porneia’ of pornografie is ook deel van die opwekking van die liefde waarvoor Aphrodite staan. Gevolglik word sy gesien as die godin van vrugbaarheid en was tempelprostitusie een van die bedrywe wat by haar afgodery plaasgevind het. In Korinte is daar destyds drie tempels aan hierdie afgodery gewy en met meer as 1000 tempelprostitute is die stad dikwels die ‘Amsterdam van die antieke wêreld’ genoem. Die heidene het selfs skaamtelose openbare seks voor haar beeld beoefen. 

Daarteenoor kom Paulus en leer die gemeente van Korinte dat ware liefde nie op die self gerig is nie. En uiteindelik beskrywe Paulus deur die Heilige Gees dat die christelike en heilige liefde wat van God kom, altyd op die opbou van die ander en die eer van God gerig is: “Die liefde is geduldig, vriendelik, nooit jaloers of verwaand nie. Dit is bly oor die waarheid en bedek alles, glo alles en hoop alles. Hierdie liefde vergaan nooit” (1 Kor 13). 

Wie dus kies om die Here Jesus te aanbid en te dien, kies ook om afstand te doen van die ponografiese en skaamtelose selfbevredigende liefde. Ook vandag nog met al die versoekings op die internet en sosiale media, moet ons maar elke dag weer kies om die Here Jesus te dien. Hy is immers alleen God. En God is liefde. En Hy het sy liefde deur die Heilige Gees in ons harte uitgestort! Dien mekaar dan in hierdie liefde van God. 

Ds Maarten 

Ons lewe in Pottebakkershande 

Skriflesing: Jeremia 18:1-23 (2020)
Teksvers: Jeremia 18:6
HK: Sondag 9/10

Soos klei in die hande van die pottebakker, so is die kinders van die Here in sy hande. Hierdie troosvolle woorde laat ons tog ook diep nadink oor alles wat soms in ons lewe gebeur. Die reën en droogte, die goeie en die slegte. God is al die tyd besig om ons te vorm en te maak wat ons moet wees. 

Ons staan vanaand stil by die beeld uit Jeremia waardeur die Here ons ook prakties leer hoe ons in Sy vaderlike sorg moet leef en op Hom moet vertrou. 

Die Liturgie: Die Votum 

Skriflesing: Psalm 124 (2020); Romeine 8:31-34
Teksvers: Psalm 124:8 (2020)

Ons begin vandag met ‘n reeks preke oor die liturgie wat tydens eredienste in die gerefomeerde kerke gebruik word. Alhoewel die liturgiese orde sinodaal vasgestel word, is die bedoeling geensins dat dit elke Sondag identies hoef te wees nie. Die vryheid word aan die liturg oorgelaat en aanpassings in die orde mag selfs help dat alles nie net stereotiep (en dalk effe doods) raak nie.

Die erediens neem sy aanvang met die uitspreek van die VOTUM. ‘n Latynse word wat dui op ‘n verklaring aan die begin van die samekoms. Letterlik beteken die Latynse woordjie “votum” iets soos verklaring, begeerte, gebed of verlange. Met hierdie kort verklaring verlang ons die teenwoordigheid van die Here en konstitueer ons die heilige samekoms in sy Naam.

Bekyk die stad van God – Ps 48:13 

“Gaan om die stad Sion, trek reg rondom, tel sy torings, bewonder sy mure, bekyk sy versterkings” – Ps 48:13 

As ‘n mens na Israel gaan toer en as hoogtepunt op die Olyfberggaan staan en die berg Sion bekyk met die ou stad Jerusalem, dan speel die geskiedenis van die stad van Dawid en die bou van die tempel en die verwoesting daarvan voor jou geestesoog af. Jy sien die ontsaglike mure en fortifikasies en dan word jou gees weggevoer na die nuwe stad Jerusalem (Openb 21 en 22). 

Dit vra egter dat die toerleier jou help om nie by die uiterlike stad stil te staan nie… Jy word herinner dat die kerk/gemeente van God die eintlike stad van God is. 

Die kerk van vandag is die ou Jerusalem, vol gebrokenheid en sonde. Daardie kerk se toekoms is om deur die heiligmaking en groei van die geloof uiteindelik die ware Jerusalem te word: geheilig in die bloed van Christus, skoongewas soos ‘n bruid wat vir haar man versier is (Op 21:2). 

Kyk dan na die kerk van vandag en sien haar skanse en toringtranse: ‘n vestingstad vir die kinders (volk) van die Here; ‘n skuilplek in ‘n wilde en wrede wêreld. Die aanslae is groot en die versoekings geweldig. In die kerk is daar skuilplek teen die bose en sy aanvalle. 

Bekyk dan Jerusalem se mure (skanse) en torings en paleise: Elke huwelik en gesin is ‘n pragpaleis en fort waarin ons, ons veiligheid en krag en vrede vind. Daarom moet u en ek ons huise en huwelike met alle mag teen die vernietigende krag van die bose beskerm. Daar is skuilplek in die kerk en sy bediening. Elke Bybelstudie en Bybelskool en kleingroep en huisgodsdiens en huisbesoek is ‘n vesting om na toe te vlug, waar ons weer krag by die Here kan vind. Die heilige eredienste en kategese is soos ‘n versterkende besoek aan die tempel waar die Here onder sy volk woon. Jou geestelike vriende en broers en susters is jou stuwalle en fortifikasies waardeur ons weerstand teen die bose opgebou word. 

Gaan deur die gemeente van Centurion, bekyk wat die Here gedoen het vir hierdie gemeente en wees bewus van die wonderlike genadegawes wat die Here aan ons elkeen gegee het. Bewaar jou lidmaatskap (attestasie) met ‘n heilige erns deur nie net ‘n meeloper en toeskouer te wees nie, maar deur jou gawes tot nut en voordeel van die liggaam van Christus aan te wend. 

Bekyk hierdie stad as heilige vesting. Doen dit biddend. Dankend. Bid vir jou ampsdraers en leraars en medegelowiges. Dra die bediening op in gebed en weet dat ook gelowiges van die breër kerkverbande saam met ons in dieselfde stryd (en belydenisse) staan as medewerkers en mede-arbeiders en medestryders in die koninkryk van God. 

Laat Sionsberg weerklink van vreug! 

“Aanskou die stad met skanse, 
Paleise, toringtranse – 
hoedat hul pryk met nuwe prag. 
En meld dit aan die jong geslag…” 
(Ps 48:5 berymd) 

Ds Maarten 

« Older posts Newer posts »