Openbaring 22 vers 13: “Ek is die Alfa en die Omega, die Eerste en die Laaste, die Begin en die Einde.” 

Tydens ons gemeente se Jubeljaar moet ons besin waarvoor en waaroor ons jubel. Ons gemeente is 50 jaar oud, of eerder 50 jaar jonk. Dit is soos ons vyftigste huweliksherdenking as die bruid van Christus. Dit is baie meer besonders as ‘n vyftigste verjaardag. Met die herdenking van ‘n huwelik weet jy van meet af daar is iets besonders. Dit is immers twee mense wat trou beloof het en dit volhou het vir vyftig jaar. ‘n Gewone vyftigste verjaardag is immers besonders en baie mense behaal dit deur die genade van ons Vader. 

Met ons gemeente se vyftigste verjaardag moet ons dankbaar wees teenoor die predikante, kerkraad, katkisasie onderwysers, susters, juventus, projekkoördineerders en nog talle ander wat bydraes gelewer het. 

Met dankbaarheid moet elke lidmaat elke keer as ons saam kom, die Here se Naam groot maak. Nuwe sowel as ou lidmate, jonk en oud, bekend en onbekend moet saam in geloof verenig voor die Hoof van die kerk, ons Here Jesus. Daar is lidmate wat van die begin van die gemeente se bestaan af hier is, daar is ook die wat nog in die toekoms in die gemeente gaan wees. So kom daar ʼn begin en einde aan alles, selfs hierdie gemeente. Maar die kerk van die Here hou nooit op bestaan nie. 

Waarop moet ons fokus en dankbaar wees volgens Openbaring 22 vers 13? Ons Verlosser Jesus Christus alleen. Dit was van die begin af Jesus waardeur ons losgekoop is van ons sondes. Dit moet ons fokus wees as Christene om in Jesus dankbaar te wees en te aanbid. Dit waaroor die totale Woord van God gaan, Jesus wat vir ons ‘n plek gaan berei in die hiernamaals as jy onvoorwaardelik in die Drie Enige God glo. 

Jesus is die Ewige Koning, die Oneindige, Almagtige Here, “In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was God. Hy was in die begin by God. Alle dinge het deur Hom ontstaan, en sonder Hom het nie een ding ontstaan wat ontstaan het nie.”— Johannes 1:1-3 (1953 Vertaling) 

Oudl Frikkie Pelser 

Dit is opvallend dat beide die Wet, Eksodus 20, en die gebed, Matteus 6, begin met God se heiligheid. Dit is goed om in die hersteljaar weer na te dink oor God se heiligheid en ons respek vir Hom. Dit is ook belangrik om daarop op te let dat die Heidelbergse Kategismus vanaf Sondag 34 tot 52 oor die Wet en Gebed handel. Dit beteken dat hierdie aspekte bedoel is vir Christene wat reeds die eerste beginsels van die geloof verstaan en bely. 

Wanneer ons besef dat ons God se genade nodig het, dan verstaan ons hoe Hy ons verlos van ons doodsbestaan buite sy liefde. Dit berei ons om ons te bekeer omdat Hy ons tot bekering bring deur die wedergeboorte, deur sy Heilige Gees, en kan ons die ou lewe aflê en die nuwe lewe leef. 

Deel van hierdie nuwe lewe is die respek vir Sy heiligheid soos in die eerste Gebod en eerste Bede beskryf word. Naamlik dat ons geen ander gode sal dien nie en dat Sy Naam geheilig sal word (eerstens deur onsself). 

Aangesien ons deur Christus geleer is dat ons op grond van geloof gered word en uit dankbaarheid ‘n heilige lewe moet lei, is dit goed om ons toewyding aan God te herstel. Laat ons die bede uitleef dat Sy Naam geheilig word in wat ons doen, die plekke waarheen ons gaan, die goed waarna ons kyk, die dinge waarna ons luister, die manier en toewyding waarmee ons, ons werk doen, die manier waarop ons met ons gesin, kollegas en vreemdelinge omgaan en op elke ander terrein van ons lewe. 

Matteus 5: 16 lees “Laat julle lig so voor die mense skyn dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is verheerlik.” (2020) 

Oudl Corné Smuts