Die webtuiste vir die Gereformeerde Kerk Centurion.

Kategorie: Ou Testament (Page 3 of 65)

Hoe goed en lieflik!

Skriflesing: Psalm 133; Ef 4:3-6; Klaagliedere 3:21-25 (1983)
Teksvers: Psalm 133

Alles in die lewe is nie altyd “goed en lieflik” (Eng: good and pleasant) nie. Dawid smag na iets wat hyself ook maar min beleef het. 

Tussen hom en sy broers was dit maar ‘n narigheid. Tussen hom en sy werkgewers was daar heeltyd probleme. Selfs tussen hom en sy familie sou die swaard nooit meer wyk nie. 

Hierdie psalm is dus sy versugting en smagting na wat mooi en lieflik is: eenheid van die gelowiges… broers en susters wat in liefde saam aanbid en dien. 

Vandag kry u en ek weer die geleentheid om te midde van ‘n gebroke wêreld iets te beleef van dit wat werklik mooi en lieflik is. En dit vir ewig! 

God Vertroos deur Vergifnis

Skriflesing: Genesis 50:1-26 (2020)
Teksvers: Genesis 50:17-20

Jakob het gesterf, en ‘n geweldige groot begrafnis en rou het gevolg. Die tyd van die aartsvaders gaan verby. Maar Josef se broers is benoud want dalk sal hy nou reg in eie hande neem. 

Die vergifnis wat ons sien by Josef is nie ter wille van sy pa Jakob nie, maar ware vergifnis in die ewige God. Dit is wat ons Here Jesus ons leer by die nagmaal met sy dood, om ware vergifnis te vind in die Verlossing wat hy skenk. 

Vryspraak bring vertroosting. Vergifnis skenk Vryheid. So kan ons alleen vertroosting vind in die vergifnis van die Seun van God. 

Dink aan die kinders van Bet-El!

Skriflesing: II Konings 2:5-15, 19-25; Eksodus 20:4-6 (1983)
Teksvers: II Konings 2:23,24

‘n Eienaardige stukkie geskiedenis in die minimum verse. Twee-en-veertig kinders in Bet-El sterf ‘n wrede dood! Dink ‘n bietjie na oor die koerantstories of die video’s op sosiale media as dit vandag sou gebeur het. 

Na aanleiding van verlede week se besef uit Jakob se lewe dat ons moet aandag gee aan ons kinders se katkisasie en opvoeding en wat hulle van óns leer, is gevra dat ek weer hierdie gedeelte vir die gemeente in die prediking aanbied. So kyk ons dan na die straf van die Here oor die kinders wat met die heilige dinge van God mors. 

Waar kry ons die genade van God in hierdie storie? 

‘n Dubbele seën vir die Uitverkorenes

Skriflesing: Genesis 48:1-22; 49:22-26 (2020)
Teksvers: Genesis 49:22-26

Jakob is oppad na Egipte om sy verlore seun Josef te sien. So het God voorsien in die nood van sy kinders. Hy stuur ‘n Seun vooruit, om plek te berei in die belofte van sy Verbond. 

Na baie jare, meer as 20 jaar ontmoet Josef en Jakob weer. Jakob neem egter die twee seuns van Josef as sy eie aan. Josef se nageslag ontvang ‘n dubbele seën van Jakob. Dit is die grootste geskenk wat ons ooit kan besit, ‘n geseënde nageslag. 

In die aflegging van die belydenis van geloof, sien ons hoe God steeds getrou hierdie belofte en seën aan ons en ons kinders skenk. 

Die nota in die kraamsaal

Skriflesing: Genesis 25:19-34; Gen 32:22-32; Hosea 12:3-7 (1983)
Teksvers: Genesis 25:25

In aansluiting by die reeks oor Josef bekyk ons vandag die lewe van Jakob. Dit gaan oor die skynbaar niksseggende nota in ons teksvers – Jakob het by sy geboorte die hakskeen van sy ouer boetie, Esau, vasgehou. Dan word sy naam gegee en beteken ‘hakskeen-gryper’, maw bedrieër. 

So kan dit egter nie bly in die lewe van die man wat deur God bestem is om die voorvader van die Christus te wees nie. In Jakob se lewe sien ons die werkende hand van God in die lewe van sy uitverkore kind. 

Hy laat sy kinders nie aan hulle lot as sondaars oor nie. Deur al die intriges van die lewe heen is die Here besig om ons geskik te maak vir diens in sy koninkryk. Hy maak ons deur Christus en deur die krag van die Heilige Gees waardig om in sy diens te staan. 

Die Here is so naby soos ‘n gebed

Skriflesing: Psalm 22 (1983)
Teksvers: Psalm 22:2 en 19-26

In ons aardse lewe is daar verskeie ervaringe van eensaamheid en dalk verwerping. Alleenlopers of weduwees en wese is nie die enigstes wat eensaamheid ken nie. Soms is mense selfs in ‘n huwelik of huisgesin eensaam. Ons dink in besonder aan beproefdes en veral aan die vervolgde gelowiges wat opgesluit is of gedurig op vlug is. 

Miskien is dit ook weer tyd dat ons as lidmate van hierdie gemeente met omgee en liefde sorg dat niemand van ons weens eensaamheid uit die gemeente vervreemd raak nie! 

Daarby het ons dan ook nog hierdie evangelie-woorde uit Psalm 22, wat direk net so deur Jesus aan die kruis van Godverlatenheid aangehaal of oorgeneem word. 

« Older posts Newer posts »