Kategorie: Blogs (Page 7 of 50)

In hierdie jubeljaar het ons die voorreg om Psalms te sing. 

Hierdie is aanhalings uit: “Ek sing ‘n lofsang by my snare” (Psalms as lied in die Erediens) deur T.G. van Wyk. Die Griekse woord “psalmos” beteken ‘n lied wat met begeleiding van snarespel gesing word. Volgens sekere verklaarders is dit ook die betekenis van die Hebreeuse woord “mizmoor” wat in die opskrif van 57 Psalms voorkom en inderdaad in Afrikaans met “psalm” vertaal is. 

Wat gebied die Skrif? 

Luister wat sê Ps. 47:7,8: “Psalmsing tot eer van God, psalmsing! Psalmsing tot eer van ons Koning, psalmsing! … ” 

Ps. 81: (Dit is die Verbond Psalm) Vers 3: “Hef aan ‘n lied…” (In die State-Bybel word in die plek van lied, Psalm gebruik) Vers 5: “…want dit is ‘n insetting vir Israel“. 23 Ps. 105:2: “Sing, psalmsing tot sy eer.” 25 Ps. 147:7: “Sing ‘n danklied tot eer van die Here, psalmsing tot eer van onse God, met die siter“. 

Jakobus 5:13: “Is daar iemand onder julle wat ly? Laat hom bid. Is iemand opgeruimd? Laat hom Psalmsing“. 

1 Kor 14:15: “Ek sal met die gees psalmsing, maar ek sal ook met die verstand psalmsing.” 

Ef. 5:19: “Spreek onder mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere; en sing en psalmsing in julle hart tot eer van die Here“. 

Kol. 3:16: “Laat die woord van Christus ryklik in julle woon in alle wysheid. Leer en vermaan mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere, en sing in julle hart met dankbaarheid tot eer van die Here“. 

Laat ons dan in hierdie Jubeljaar in gehoorsaamheid en dankbaarheid saam met ons geliefde mede-broeders en -susters psalmsing tot eer van Sy Naam 

Oudl Leon Lourens 

Ons bly in ’n stadsomgewing waar ons geseënd is met verskeie skole. Van Kleuterskole Laerskole en Hoërskole, ja selfs Universiteite, Kolleges en ander instellings, wat waarskynlik onder die bestes in ons land tel. Baie van die instellings kan selfs op Internasionale vlak deelneem. Daar is ook in ons gemeente ’n korps van Katkisasie-personeel wat op Sondae ons kinders onderrig. 

Ons is baie maal geneig om hierdie instellings te kritiseer. Dink maar net hoe gereeld bedank ons die onderskeie instellings en hulle betrokke personeel vir die reuse taak wat hulle in ons kinders se lewens verrig? 

Ons ouers het met ons eie doop beloftes afgelê. Ook het ons elkeen as ouers met die doop van ons eie kinders die doopbelofte afgelê. Hoe gereeld gaan herbesoek jy daardie belofte? Luister jy telkens aandagtig met die doop van ’n nuweling in ons gemeente? 

Ek verwys graag na die derde doopbelofte: “Beloof u om hierdie kind, van wie u vader en moeder is, in dié leer na dié beste van u vermoë te onderrig en te laat onderrig?” 

Met die ingedagte, mag ons in die Jubeljaar dankbaar wees vir die instellings en mense waar ons, ons kinders laat onderrig. Mag ons uitreik na die persone wat ons toevertrou in hierdie groot taak. Mag ons hulle bedank vir die positiewe invloed in ons kinders se lewens. Mag ons hulle opdra in ons gebede. En mag ons self ook aanmeld om op die wyse ’n verskil in ander se lewens en in die Koninkryk van God te kan maak. 

Paasfees het juis ook die karakter om as gesin saam te kom en die groot werke van God se verlossing oor te vertel. Gebruik die geleentheid om saam te leer oor Wie God is en wat Hy alles doen en vir ons moontlik maak. 

Laastens, mag ons jubel oor ons kinders en die boodskap so ook aan hulle oordra! 

Oudl Louis Dekker 

Artikel 2 van die Kerkorde van die Gereformeerde Kerke lui soos volg: 

“Daar is vier soorte dienste: die van die bedienaars van die Woord, die van die professore aan die Teologiese Skool, die van die ouderlinge en die van die diakens.” 

In elke gemeente is 3 van hierdie dienste nl. bedienaars van die Woord, ouderlinge en diakens. Let daarop dat ons praat van dienste. Dit beteken dat die amp ’n diens is van Christus. Hierdie ampte gaan oor die regering en versorging van die kerk. Die amptelike werk is diens tot eer van God. 

Daar is egter ʼn amp waarin elke gelowige staan nl die amp van gelowige. Almal in Christus word tot hierdie amp geroep. Die ampte van herder en leraar, ouderling en diaken se doel is om almal in die amp van gelowige toe te rus om God te dien Ef 4:12. Die fokus val dus op die gelowige. Ons is Christus se kinders wat Hy innig lief het, so lief dat Hy sy lewe vir ons afgelê het. 

In Ef. 1:4 lees ons dat God ons voor die grondlegging van die aarde uitverkies het sodat ons heilig en onberispelik voor Hom kan lewe. Ons is Vader dankbaarheid verskuldig vir ons verlossing. Paulus skryf dat ons as gelowiges konings, profete en priesters is. As koning moet ons ons opdrag van Gen. 1:28 nakom om oor die skepping te heers. Volgens Matt 28: 18-20 moet ons as profete God se Woord verkondig met ons dade en met woorde. As priesters moet ons biddend voor God lewe soos beskrywe in Rom 12:1,2. 

Hierdie amp is ’n heerlike amp waartoe die lewende barmhartige God ons geroep het en met die Heilige Gees ons elke dag toerus om die amp uit te voer. 

Ons sien vandag met groot vreugde die tekens van God se onbeskryflike groot liefde vir almal wat hy tot amp van gelowige geroep het. Hy het Sy Seun oorgelewer sodat ons heilig en onberispelik voor Hom kan wees. Gaan dan in die vreugde van Sy verlossing om God te dien en sy Naam te eer. 

Oudl Jaco Wattel 

Die Jubeljaar in Bybelse konteks is ‘n tyd van herstel, dankbaarheid en aanbidding – ‘n tyd waarin God se voorsiening en genade gevier word. 

Die vyftigste bestaansjaar van ons gemeente is ‘n kosbare geleentheid om die grootheid en getrouheid van God oor vyf dekades te erken. 

In Judas 1:24-25 word ‘n lofprysing aan God gerig waarin ons ook kan meedoen met hierdie viering omdat dit fokus op God wat ons oor ‘n tydperk van vyftig jaar behoed en bewaar het. Dit is nie ons pogings nie maar die grootheid en genade van God wat ons beskerm en gelei het. 

Die lied “Hoe groot is U” dien as gepaste loflied om ook God skeppingsmag te eer en die fokus te plaas op Christus se offer aan die kruis wat die kern van ons verlossing en jubeling is. Dit pas by die jubeljaar se tema van herstel en genade. 

Saam met Judas 1:24-25 roep ook hierdie lied ons gemeente op om te erken dat God oor vyftig jaar getrou was en dat Sy mag en heerlikheid tot in alle ewigheid bly. Hierdie teks en lied herinner ons ook aan die bron van ons bestaan en groei – God self – en inspireer ons om die toekoms met geloof, vreugde en vertroue tegemoet te gaan. 

Die jubeljaar is dus nie net ‘n viering van die verlede nie maar ook ‘n uitnodiging om in aanbidding te staan en soos Judas 1:25 te verklaar: “Aan Hom wat die mag het om julle daarvan te bewaar dat julle struikel, en om julle onberispelik en jubelend voor Sy heerlikheid te stel, aan die enigste God, ons Verlosser, deur Jesus Christus ons Here, behoort die heerlikheid, majesteit , krag en mag – van voor alle tye, en ook nou, en tot in alle ewigheid. Amen.” 

Oudl Louis Trichardt 

SABBAT – Die Sabbat hou verband met God se skepping in 6 dae. God het die 7de dag as gereelde rusdag ingestel wat geheilig moet word (Eks 20:11). In Deut 5:15 lees ons dat die Sabbat ook verband hou met Israel se verlossing van hul slawebande in Egipte. Die Nuwe Testamentiese gelowiges heilig nie meer die Sabbat nie, omdat dit vervul is in Christus. Ons vier wel die rusdag (Sondag), synde die opstandingsdag van Jesus uit die dood. Sondag word as rusdag gevier aangesien ons as slawe van die sonde deur Jesus se kruisdood verlos is. 

SABBATSJAAR – Dit is al om die sewende jaar gevier en het ‘n jaar lank geduur. In hierdie jaar moes die hele land rus en onbewerk gelaat word. Soos die Sabbat aan God gewy is, is ook hierdie jaar in sy geheel aan God gewy. 

Die Sabbatsjaar is gevier tot eer van die Here (Lev 25:2 en 4). Soos daaglikse werk op die Sabbatdag gestaak moes word, so moes werk op die bewerkte lande en wingerde gestaak word. Deur die bewerkte lande en wingerde van menslike gebruik te onttrek, is die Sabbatsjaar aan God gewy deur die rus en herstel. Die Sabbatsjaar gee erkenning aan die feit dat God die werklike Eienaar van die grond is en daarop voorsien. 

Die Sabbatsjaar gaan egter ook oor skuldafskrywing van mede-Israeliete, vrygewigheid aan die armes, vrylating van mede-Israeliete wat slawe is en eerstelinge van alle vee wat aan God gewy moet word. Die eerstelinge van grootvee mag nie gebruik word vir werk nie en die eerstelinge van kleinvee geskeer word nie. As offers moes dit in die teenwoordigheid van die Here geëet word op die plek wat die Here aangewys het. (Deut 15:19-20). 

As Nuwe Testamentiese gelowiges moet ons blymoedig aan die behoeftes van armes voorsien deur ons diakonale bydraes. Dit gaan dus om die gelowige se verhouding met sy medemens asook ons verhouding met God wat ons as slawe van die sonde deur die kruisdood van Christus bevry het. 

Na 7 Sabbatsjare (49 jaar), moes die Hersteljaar in die 50e jaar deur Israel gevier word as ʼn rusjaar tot eer van God. Israel het gejubel omdat die Here hulle uit Egipte verlos het en in die beloofde land ingelei het. In wese gaan die Hersteljaar oor die lossingsreg en teruggee van eiendom aan die oorspronklike eienaar onder bepaalde voorskrifte. 

Eerstens gaan die Hersteljaar om Israel se verhouding met die Here. Tweedens gaan dit oor die gelowige se verhouding met sy medemens. Die streng voorskrifte aan Israel is nie meer op die Nuwe Testamentiese gelowiges van toepassing nie. 

Alles behoort aan die Here en ons is slegs rentmeesters van dit wat God aan ons gee. Ons moet jubel en juig in die Here se voorsienigheid en daarom moet ons met vreugde en dankbaarheid gee. 

As Christene moet ons jubel en juig oor Christus se verlossing van ons sondes en ons erfenis in die hemel. Daarom moet ons as gelowiges aan behoeftiges gee met blymoedige harte en vrygewige hande en moet ons wegdraai van die sonde en lewe tot heiligmaking. 

Kom ons lei ‘n jubel lewe tot eer van God. 

Oudl Gert Boshof 

Ons kerklike bydrae is in alle opsigte ’n dankoffer aan God. Uit dankbaarheid teenoor die Here vir Sy genade wil ons die eerste deel van alle inkomste aan Hom van harte en gewillig gee (2 Kor. 8,9). Ons gee met blymoedigheid, as teken vir die opregtheid van ons liefde en nie uit dwang nie. Ons gee omdat alles wat ons is en het aan die Here behoort en Hy vir ons Sy gawes gee om te gebruik (Ps.24:1; Pred.5:17-18). 

Praktiese oorwegings: 

• Jou bydrae moet eerste en eers afgedra word voordat jou persoonlike begroting in werking gestel word met die oog op die maand wat voorlê (Lev 23:14 en Lev 14:23). Dit lê op die gewete van elke gelowige of jy wil bydra uit jou inkomste voor belasting of na belasting. Bereken wel jou bydrae, voor enige ander uitgawes soos huis-, motor-paaiement, kruideniers- en klere-aankope, kredietkaartrekening en brandstof. 
• Swak finansiële bestuur, spandabelrigheid, suinigheid en selfsug moet jou nie verhinder om gereelde bydraes te gee nie. 
• Alhoewel ons in die perspektief van die Nuwe-Testamentiese vryheid leef, is daar nie werklik getuienis in die Skrif wat sê dat dit nie ’n tiende moet wees nie! Ons laat ons in ons heiligmaking en praktiese etiese lewe tog lei deur die gees van die Wet. 

Ten diepste bly die gee van ’n keurige kerklike bydrae ’n saak van die geloof en die gewete (Maleagi 3:10). As jy gemaklik sonder die geld kan klaarkom wat jy as ‘n bydrae aanbied, moet jy dalk weer besin oor die keurigheid daarvan! 

Ten slotte: “…God is by magte om aan julle alles in oorvloed te skenk, sodat julle in alle opsigte altyd van alles genoeg kan hê en volop kan bydra vir elke goeie werk.” (2 Kor. 9:8) 

Oudl Drikus van der Walt