(1 Tessalonisense 4:13 – 18) 

 Ons as gemeente het die afgelope tyd heelwat mense aan die dood afgestaan. Daar is baie verskillende maniere waarop mense die dood verwerk. Daar is sommige wat verval in rou asof dit die einde van alles is. Daar is ook ander wat hartseer is, maar sê “kom ons herdenk met dankbaarheid die lewe van ons geliefde.” Die een groep treur sonder hoop, die ander treur met hoop. 

Paulus sê in hierdie skrifgedeelte: “Broeders en susters ons wil nie hê dat julle onkundig moet wees oor wat met die ontslapenes gaan gebeur nie. Dan sal julle ook nie treur, soos die ander mense wat geen hoop het nie. Ons glo immers dat Jesus gesterwe het maar ook opgestaan het. So glo ons ook dat God saam met Jesus die ontslapenes, wat in hom geglo het, na hom toe sal neem.” 

Hy sê nie dat ons nié moet treur nie, maar ons moet nie treur soos hulle wat geen hoop het nie. Paulus is realisties oor die hartseer wat die dood teweeg bring. Dit is nie verniet dat hy elders die dood bestempel as die “laaste vyand” van ons lewe op aarde nie. Die dood is ons laaste vyand want dit ontneem ons van ons geliefdes en hulle kan nie vervang word nie. 

Ons hoor so dikwels, wanneer iemand met ‘n dodelike siekte gediagnoseer word, dat daar gesê word dat hy/sy het die stryd teen die siekte verloor het. Eintlik sê ons as Christene: ons het miskien die geveg verloor, maar die oorwinning behaal, en daarom treur ons mét hoop en nie daarsonder nie. 

So hoe kan ons treur met hoop? Paulus se woorde sê dit so duidelik: “Ons glo immers dat Jesus gesterwe het maar opgestaan het. Net so glo ons ook dat God saam met Jesus die ontslapenes wat in Hom geglo het, na Hom toe sal neem.” En dan val die klem op Wie in Hom geglo het. 

Aanhaling van Charles Henry Brent: “Wat is sterwe – Ek staan op die strand, ‘n boot span sy seile en die wind begin om haar weg te neem. Dit is ‘n pragtige gesig om te sien. 

Hierdie boot vol goedere gelaai met haar groot maste en seile verdwyn dan oor die horison en iemand langs my sê: Sy is weg, Weg waarheen? Heeltemal uit my gesigsveld uit. En op daardie oomblik sien iemand aan die anderkant haar en sê hier kom sy. En dit is sterwe. Uit my gesigsveld.” 

Mag die Here ons deur sy Gees so lei dat ons nooit sonder hoop sal treur nie, maar met verwagting sal uitsien na Jesus se koms. 

Oudl Sollie Nel