Page 2 of 331
Skriflesing: Lukas 17:11-19 (2020)
Teksvers: Lukas 17:18-19
HK: Sondag 7
Tien melaatse manne wag vir die Here by sy aankoms in ‘n dorpie oppad na Jerusalem. Hulle bly op ‘n afstand staan, want daar is streng reëls vir melaatse mense, hulle mag nie te naby kom, dat die siekte aansteek nie. Hulle roep op ‘n afstand nie om gesond gemaak te word nie, maar dat die Here aan hulle genade bewys.
Op sy woord gaan hulle na die priester wat hulle rein moet verklaar, en word gesond. Maar slegs een man draai om en bring dank aan God.
Nege manne word rein deur die barmhartigheid van Christus, maar slegs een word rein deur geloof.
Skriflesing: Lukas 22 (1983)
Teksvers: Lukas 22:61,62
Dit is Paasfees in Jerusalem en Pilatus was sy hande in sogenaamde onskuld. Hy moet sy gewete tot rus kry. So sien ons menslike mislukte planne om met ons gewetens te werk. En onthou vir Kain… en vele ander.
Na laas Sondag se prediking oor ‘God wat groter is as ons gewete’, kan ons vandag nog ‘n oomblik stilstaan by die saak van ons gewetes.
Ons onderskei dan die toegeskroeide en skuldige gewete teenoor ‘n gelowige se gewete, as ‘n gawe van God!
Die verhouding tussen kerk en staat was deur die geskiedenis dikwels ’n bron van spanning. Wanneer die staat beheer oor die kerk uitoefen, ontstaan die gevaar dat die kerk se geestelike roeping ondergeskik raak aan politieke belange.
In die Bybel sien ons dat die kerk geroep is om aan God gehoorsaam te wees bo mense (Handelinge 5:29). Die kerk se taak is om die evangelie van Jesus Christus suiwer te verkondig, dissipels te maak en as sout en lig in die wêreld te leef.
Wanneer die staat egter probeer om die inhoud van prediking, leerstellings of kerklike praktyke te bepaal, word hierdie roeping bedreig.
Die geskiedenis toon verskeie voorbeelde waar staatsbeheer tot verval gelei het. Waar die kerk afhanklik raak van politieke mag of finansiële steun, verloor dit maklik sy profetiese stem. In plaas daarvan om die staat te vermaan, begin dit om die staat te behaag.
Dit beteken egter nie dat die kerk en staat geen verhouding moet hê nie. Die staat is deur God ingestel om orde en geregtigheid te handhaaf (Romeine 13). Die kerk behoort dus die staat te respekteer en vir owerhede te bid. Tog moet daar ’n duidelike onderskeid bly: die staat regeer oor burgerlike sake, maar Christus is die enigste Hoof van die kerk.
’n Gesonde samelewing vereis dat die kerk vry moet wees om God se Woord te verkondig, selfs wanneer dit teen die staat se wil ingaan. Waar hierdie vryheid ontbreek, word nie net die kerk benadeel nie, maar ook die samelewing as geheel.
Tans word daar gepoog om wetgewing in ons land in te voer wat die gesag en selfstandigheid van kerke aan bande sal lê. Ons kerkverband het daarom met die owerheid hieroor gekorrespondeer en die brief word aan u almal versprei vir ernstige kennisname en voortdurende voorbidding.
Ds. Maarten
(Lees bl 8 in ons nuusbrief na die dringende brief van die GKSA se Deputate Owerheid oor moontlike wetgewing wat die staat beheer oor kerke gee.)
Skriflesing: Hebreërs 1 (2020)
Teksvers: Hebreërs 1:1-2a
HK: Sondag 6
Kan jy oor jou geloof antwoord op die vraag?: “Hoe weet jy dit?”
GOD HET GESÊ …
Lank terug het Hy reeds gesê en op baie maniere.
Nou het Hy deur sy Seun gepraat en klaar gepraat.
… OOR DIE SEUN AS WARE MENS
‘n Priester wat reiniging bewerk!
‘n Volmaakte offer.
Die gevolge van die offer.
… OOR DIE SEUN AS WARE GOD
Hoor jy die krag van sy Godheid? Die skepping, die onderhouding, die heerlikheid.
Hy dra God se toorn deur die krag van sy Godheid.
Moenie mompel nie. Sê Wie het gesê en hóé Hy gesê het.