Skriflesing: Lukas 15:11-20; Romeine 5:8; 8:31-39 (1983)
Teksvers: Lukas 15:17-20
HK: Sondag 33
As ons in die kategismus leer wat bekering is dan raak ons bewus van die radikaliteit daarvan. Bekering is doodgaan en lewend word! Sterwe en opstanding!
Die twee absolutes wat hier gebruik word help ons om te verstaan dat bekering nié maar net ʼn koersverandering of ʼn wending in jou lewe is nie, maar ʼn radikale ommekeer – van dood na lewe!
Eers moet ons die ou sondige lewe doodmaak en dan weer deur die krag van Christus opstaan uit die dood in ʼn nuwe lewe. Van die verlore seun lees ons in ʼn gelykenis, maar dit illustreer bekering so goed. Hy was dood, maar kyk hy lewe, het sy pa gesê! Kyk na die dag van sy bekering dan sien ons dit in die vier dinge wat hy daar by die varktrog doen: daar is inkeer, afkeer, omkeer en terugkeer.
Bekering het ons eenmaal nodig, maar daarna ook elke dag, sodat ons nie in ons sondes bly nie.