Soms is dit so dat al wen jy die oorlog of die geveg het jy nie die oorwinning behaal nie. Die vraag is egter, hoekom veg jy? Is dit nodig om in stryd te gaan, om oorlog te maak, om met iemand te veg?
Jakob, een van die drie aartsvaders, Abraham, Isak en Jakob, was ‘n regte bedrieër. Sy lewe lank het hy planne gemaak om te oorleef en dit ondanks die feit dat die Here self aan hom verskyn het (Gen 28:13,16) en hom bemoedig het. Jakob stoei met God en wil Hom nie laat gaan voordat Hy hom seën nie.
Seisoene is die waarborg van God se genade! Donderdag 9 Februarie 2023 Lees: Gen 8:20-22 Open 21:23-25
20 “Toe het Noag ‘n altaar vir die Here gebou en van al die rein vee en die rein voëls gevat en brandoffers op die altaar gebring. 21 Die Here het die offer aanvaar en Hy het by Homself gesê: “Ek sal nie weer so ‘n ramp oor die aarde laat kom vanweë die mens nie. Van sy jeug af bedink die mens net slegte dinge, maar Ek sal nie weer al wat lewe laat omkom soos Ek gedoen het nie. 22 So lank as die aarde bly bestaan, sal saaityd en oestyd nie ophou nie, ook nie koue en hitte, somer en winter, dag en nag nie.”
Ons is geneig om dag en nag en die seisoene sommer as vanselfsprekend te aanvaar. Ons aanvaar dit moet maar so wees. Elke oggend sal die son opkom, tensy dit bewolk is, en dan sal dit weer aand word. Die somer sal daar wees en die winter sal daar wees, so ook lente en herfs, koue en hitte, saaityd en oestyd.
Dan is ons ook geneig om te dink as daar droogte is, dat God ons straf en dat ons net gou moet bid en ons verootmoedig en dan sal God alles weer laat normaliseer.
Maar hierdie drie verse moet ons lees in konteks van die sondvloed en daarna vanaf Gen 6v5-9:28. God het vanweë die mens se verskriklike sonde en verdorwenheid nadat Adam en Eva gesondig het en al die mense daarna, deur die sondvloed laat omkom. Die hele aarde is met water bedek en net agt mense, Noag, sy vrou, sy drie seuns en hulle dogters, met al die diere, het in die ark ingegaan en oorleef. Dit was ‘n verskriklike oordeel wat God oor die aarde gebring het.
Maar nou het God by Homself gedink en vir Homself gesê, lees ons in Gen 8:21,22 “…“Ek sal nie weer so ‘n ramp oor die aarde laat kom vanweë die mens nie. Van sy jeug af bedink die mens net slegte dinge, maar Ek sal nie weer al wat lewe laat omkom soos Ek gedoen het nie. 22 So lank as die aarde bly bestaan, sal saaityd en oestyd nie ophou nie, ook nie koue en hitte, somer en winter, dag en nag nie.”
Die sondvloed het die normale seisoene vir ‘n jaar lank laat ophou, maar nou het God belowe dat die normale verloop van die seisoene soos wat Hy dit geskape het nooit weer sal ophou, so lank as wat die aarde bly voortbestaan nie.
Daar word so baie geskryf en gepraat van klimaatsverandering, maar hier is die belofte dat die seisoene sal aangaan, tot met die wederkoms. Die aarde en alles daarop behoort aan die Here Ps 124:1 “’n Psalm van Dawid. Die aarde en alles wat daarop is, die wêreld en dié wat daar woon, alles behoort aan die Here,…”
In Gen 8;22 het ons die versekering elke dag en nag, elke seisoen dat God in beheer is. Sy volle toorn het Sy Seun Jesus Christus vir ons gedra en aan die kruis betaal. God sal nooit weer ons met ‘n sondvloed straf nie. Die verdere teken is natuurlik die reënboog wat Hy in die wolke vir ons gegee het. Gen 9:16,17.
Die grootste belofte is natuurlik dat aan die einde van die dae, wanneer die werderkoms daar is, in die hemel sal daar nie meer seisoene en dag en nag wees nie, daar sal net ewige lig, God self, en vreugde wees. Open 21:23-25 23 “Die stad het nie die son en die maan nodig om hom te verlig nie, want die heerlikheid van God het hom verlig, en die Lam is sy lamp. 24 Die nasies sal in die stad se lig lewe, en die konings van die aarde verleen luister daaraan. 25 Die poorte daarvan word gedurende die hele dag nooit toegesluit nie: daar sal nie meer nag wees nie.”
Eers in die hemel sal hierdie verbond, hierdie belofte wat God by Homself gemaak het in vervulling gaan. Daar sal nie meer dag en nag, seisoene, planttyd en oestyd wees nie, maar daar sal God alles wees in almal en sal ons Hom elke dag loof en prys.
Kom ons bid saam Ds Gerrit Kruger: Gereformeerde Kerk Centurion: Sel 082 964 5595: gskruger1@gmail.com
Die eerste maand van die jaar 2023 is al verby. Die jaar het voluit begin. Almal is aan die werk en aan die hardloop. Die uitdagings is steeds daar, beurtkrag, ekonomiese uitdagings, sosiale uitdagings. Ook vir die kerk is daar uitdagings wat al feller en feller word.
Maar is die vraag: Wat is ons toekomsverwagting? Wat is Suid Afrika se toekomsverwating? Wat is jou toekomsverwagting vir die jaar waar jy bly en woon en werk?
In Numerie 13 tot 14 lees ons dat Israel moes nou die land Kanaän binnetrek. Eers stuur Moses 12 verkenners om die land te gaan verken. God het beloof dat Hy Kanaän aan hulle sou gee, die land van melk en heuning. Moses kry opdrag om 12 leiers te kies uit elke stam. Nie enige man kon maar gekies word nie, maar leiers. Dit moes manne van inbors gewees het, wat ’n prominente posisie beklee het. Dit was uitgesoekte manne wat leiers was. Hulle moes goeie oordeel en onderskeidingsvermoë aan die dag kon lê, maar bowenal met ’n vaste geloof in die troue Verbondsgod moes hulle leiding neem.
Die twaalf manne wat gekies word se name het almal besondere betekenisse. Die tien manne wat teruggerapporteer het dat hulle die land nie moes binnetrek nie, omdat hulle bang was vir die inwoners se name het almal positiewe betekenisse gehad. Bv. Sammua beteken, “die gebed van sy moeder,” Safat beteken, die Here het reg verskaf. Die twee manne wat egter teen die tien ’n minderheidsverslag ingedien het dat hulle wel die land moet intrek se name was Hosea wat die naam Josua – die Here is die Verlosser en dan die naam van Kaleb. En ironies genoeg beteken Kaleb – hond. Dus ’n man met die naam hond, is getrou aan God en sy opdrag. ’n Man met die naam hond, vertrou op God.
Josua en Kaleb het ’n positiewe rapport ingedien afgesien van alles wat so negatief gelyk het om die land in te neem. Ons lees in Num 13:30 dat Kaleb sê: “Ons moet beslis optrek en die land in besit neem, want ons kán dit doen.” Kaleb, die leier uit die stam van Juda. Kaleb, soos ’n hond, altyd getrou aan sy eienaar, so is Kaleb aan God getrou en aan sy opdrag. Hy en Josua getuig met lewensgevaar dat hulle die land moet intrek. In vers 30 lees ons dat Kaleb met beslistheid getuig dat Israel die land in besit moet neem want hulle kàn dit doen. • God het hulle uit Egipte gelei. • God het hulle gered van die Egiptenaars, deur die Rooisee oop te kloof. • God het hulle deur die wolk en vuurkolom gelei. • God het manna, kwartels en water voorsien. • God was altyd by hulle. • God sal hulle ook bewaar as hulle die beloofde land intrek.
Vertroue op die Here laat feite anders lyk.
As ons nou aan ons land dink, wat hou die toekoms is? ’n Korrupte regering, diefstal, roof, landvergrype ens. Maar God se verbond is dieselfde van geslag tot geslag. God se belofte dat Hy met sy kinders met sy kerk sal wees, desondanks. Ons weet nie wat die toekoms polities, ekonomies, en maatskaplik vir ons inhou nie. • Ons het die belofte dat God getrou is. • Ons het die belofte dat God sy kerk sal bewaar. • Ons het die belofte dat die poorte van die hel sal die kerk nie oorweldig nie.
Al lyk die toekoms soms bleek en moeilik, God is en was en sal altyd getrou bly. Ons moet met geloofsvertroue op God die toekoms ingaan. Trouens Jesus Christus het in tyd van felle oorheersing deur die Romeine aarde toe gekom as ons Verlosser. Hy het ons verlos en met God versoen. Jesus het die oorwinning behaal. Jesus Christus is ons Koning en Hy berei vir ons ’n plek voor in die hemel. Ook hier op aarde voor die wederkoms, is Hy by en met ons.
Kom ons leef dus voluit as kinders van God. Kom ons wees getrou soos Kaleb en Josua aan ons opdrag om nie net vir Jesus Christus te leef nie, maar om ook die evangelie in ’n stukkende wêreld uit te dra.
Wat ’n besondere voorreg om te weet en te kan leef uit die wete…
Vertrou op die Here, laat feite anders lyk!
Kom ons bid saam Ds Gerrit Kruger: Gereformeerde Kerk Centurion: Sel 082 964 5595: gskruger1@gmail.com
Abram het geglo en die HERE het hom dit tot geregtigheid gereken. Die HERE het aan Abram die reg toegereken om sy kind te wees, deur sy onwrikbare geloof. Daarby staan twee beloftes sentraal: ‘n nageslag en ‘n land. Die HERE leer ons dat ‘n toekoms vol hoop nie sonder grond en kinders moontlik is nie. As jy nie ‘n nageslag het nie, sterf jy uit, en as jy ‘n nageslag het, moet hulle tog behoort. Hulle moet ‘n plek hê om te bestaan.
So sluit die HERE met Abram ‘n verbond en gee aan hom en sy vrou nuwe name. Abraham, die vader van menigte. In Abraham, dit is deur die geloof, kom die seën van die HERE deur sy vrou Sara. So word vervul wat ook aan Eva beloof is, die vooruitsig van ‘n Verlosser.
Skriflesing: Gen 9:1-17; 2 Pet 3:3-9; Hooglied 8:6,7 (1953); Jes 54:9-11; 1 Kor 3:9-15 Teksvers: Genesis 9:8-17
Tydens u voorbereiding kan u ‘n bietjie nadink oor die wonderlike reënboog. Ouers, kan u asseblief indringend met jul kinders praat oor die wonder van die reënboog: hoe dit ontstaan na die reën, die verskeidenheid kleure en die betekenis daarvan by Noag, nl. die belofte dat daar NOOIT weer so ‘n verskriklike waterramp op aarde sal wees nie. Ja, so het die Here in sy trou gesweer (belowe) en sal dit nooit verbreek nie.
En onthou daarby dat jy, nes Noag en die ark, by die Doop self ook deur die water heen gespaar is… in ‘n heilige VERBOND wat die Here self reeds ook met jou (deur water) gesluit het!
Van kleins af leer ken ons die woorde van Genesis 3:15 as die moederbelofte. Dit is die grootste en die eerste belofte aan die mens na die sondeval.
Dit is tog vreemd dat die belofte nie aan Adam, die mens nie, maar sy vrou mannin gemaak word. Dit is ʼn belofte aan ‘n moeder, wat nog nie ‘n moeder is nie. ‘n Ewige belofte. Uit die nageslag van die vrou, sal die Verlosser kom wat die slang se kop vermorsel.
Daarom hernoem die mens sy vrou. Mannin kry ‘n nuwe naam, Eva, met die oog op die belofte van lewe. Ons staan vandag stil by die fondament van God se verbondsgemeenskap met die oog op die nagmaal.