Die webtuiste vir die Gereformeerde Kerk Centurion.

Kategorie: Ander (Page 7 of 11)

Kerklose Christene

Ek sal nooit Joel Beeke se woorde vergeet wat hy in 2004 by ‘n predikante konferensie gesê het nie. Hy het uit Handelinge 20:28 gepreek. Sy presiese woorde was: ‘The Church was worth His blood, is it not worth your time?’ Wanneer God mense red, plaas Hy hulle in ʼn liggaam en nie in ‘n hoek nie. Die Skrif sê: “Die wat toe sy woord met blydskap aangeneem het, is gedoop; en daar is op dié dag omtrent drie duisend siele toegebring… En die Here het daagliks by die gemeente gevoeg die wat gered is.” (Handelinge 2:41, 47). En weer: “Want ons is almal ook deur een Gees gedoop tot een liggaam” (1 Korintiërs 12:13). 

Iemand wat glad nie in ander gelowiges belangstel nie, is ongered. Johannes skryf: “Ons weet dat ons oorgegaan het uit die dood in die lewe, omdat ons die broeders liefhet. Hy wat sy broeder nie liefhet nie, bly in die dood.” (1 Johannes 3:14). Die feit dat jou naam op die lederol van ’n gemeente verskyn, beteken nie noodwendig dat dit in die Boek van die Lewe is nie. “Die Here ken die wat syne is” (2 Timoteus 2:19). Jy kan uiterlik deel wees van ’n kerk sonder dat jy innerlik deel is. Johannes skryf oor sulke mense en sê dat baie van hulle uiteindelik die kerk verlaat: “Hulle het van ons uitgegaan, maar hulle was nie van ons nie; want as hulle van ons was, sou hulle by ons gebly het; maar dit moes aan die lig kom dat hulle nie almal van ons is nie.” (1 Johannes 2:19). Let asseblief op dat daar volgens Johannes net twee kategorieë is. Iemand wat nie binne die kerk is nie, is buite; iemand wat nie deel van Christus se liggaam is nie, is in die wêreld en ongered. Moet asseblief nie dink jy kan ’n ware gelowige wees en geen belang hê by die kerk nie. As dit so is, beteken dit dat Jesus ‘n Hoof is sonder ‘n liggaam. 

Ek kan hoor hoe sommige van my lesers sê: ‘Daar bestaan in die Bybel nie iets soos lidmaatskap nie.’ ‘I beg to differ.’ Feitlik elke brief in die Nuwe Testament is aan gemeentes of hulle leraars geskryf. Selfs ’n brief aan ’n individu soos Filemon sê: “aan die gemeente wat in jou huis is” (Filemon 2). Dit is ook duidelik dat die vroeë Christene geweet het wie deel was van die gemeente en wie nie. Volgens Handelinge 1:15 was daar eers 120 mense. In 2:41 het daar omtrent 3000 bygekom, en in 4:4 het die getal van die mans alleen tot omtrent 5000 gegroei. Volgens Romeine 16:1 was Febe deel van die gemeente in Kenchreë (Korinte se hawestad). Mense wat sê lidmaatskap is nie Bybels nie, praat onsin. 

Die Bybelverse oor lidmaatskap lê dwarsoor die Nuwe Testament versprei soos kosmos in die Vrystaat. Daar is 58 ‘mekaar’-opdragte in die Nuwe Testament: dra mekaar se laste, bid vir mekaar, vergewe mekaar, vermaan mekaar, bou mekaar op, ens. Hoe kan enige gelowige hierdie opdragte effektief uitvoer as hy nie deel is van ‘n gemeente nie? As ‘n gelowige na vele waarskuwings in sy sonde volhard, moet hy van die gemeente afgesny word (Matteus 18:17). Maar hoe kan hy van die gemeente afgesny word as hy in die eerste plek nie deel was daarvan nie? Trouens, om deel te wees, is niks anders as lidmaatskap nie. 

Verder sê die Bybel dat ons gereeld die nagmaal moet vier. Volgens 1 Korintiërs 10:16-17 en 11:17-34 moet ons dit doen wanneer ons saamkom… SAAMKOM. Dit is onbybels om lidmaatskap te verag en die nagmaal saam met jou gesin te vier. Volgens Hebreërs 13:7 en 1 Tessalonisense 5:12 moet Christene hulle leiers gehoorsaam, liefhê, en respekteer. Impliseer dit nie dat jy deel moet wees van ‘n gemeente met leiers nie? As jy opsetlik by die huis bly en die preke op RSG of DSTV wil luister – iemand wat siek is het ‘n geldige verskoning – moet jy nie verwag dat die plaaslike dominee jou in die hospitaal moet besoek nie. Vra vir RSG om iemand te stuur. Ek verkies om my by Martyn Lloyd-Jones te skaar. In 1927 het hy die volgende woorde geskryf: 

‘People complain about the dwindling congregations and how the churches are going down. Why are people ceasing to attend places of worship? Why is it, that last Sunday night I noticed that, while the places of worship in Cardiff were only sparsely attended, the trains coming from Porthcawl and other sea-side places were packed out? Why did these people spend their Sunday at the sea-side and in other places rather than in the House of God worshipping? Well, the answer is perfectly plain. They obviously prefer to be at the sea-side and feel that they get more benefit there than they do in their chapels and churches. Now it is no use our arguing with people like that, it is no use our telling them that they really do not get greater benefit there, because they honestly believe that they do… What I feel like saying to these trippers is this: If you honestly believe…that you derive greater benefit by spending your day in the country than you do by attending a place of worship, well then, go to the country. Don’t come here if you honestly feel that you could do better elsewhere. Unless you feel that something is being offered and given to you here which no other institution can offer or equal, well then, in the name of Heaven, go out into the country or to the sea-side. The church of Christ is a church of believers, an association of people banded togeth-er by a common belief and a common love. You don’t believe? Well, above all, do not pretend that you do. Go to the country and the sea-side. All I ask of you is, be con-sistent. When someone dies in your family, do not come to ask the church in which you do not believe to come to bury him. Go to the sea-side for consolation…’ 

Liewe leser, jy moet asseblief besef dat lidmaatskap nie ’n blote formaliteit is nie. God verwag toewyding. In die eerste gemeente het die gelowiges hulleself aan goeie prediking, geestelike gemeenskap, die nagmaal en gesamentlike gebed gewy
(Handelinge 2:42). Ek verstaan nie hoe mense sonder gemeenskap deur e-kerk of
preke op die radio wil groei nie. Die Skrif sê dan: “en laat ons op mekaar ag gee om
tot liefde en goeie werke aan te spoor; en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie
versuim soos sommige die gewoonte het nie, maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom.” (Hebreërs 10:24-25). As jy nie saam met die gelowiges wíl vergader nie, sal Jesus jou nie spesiaal in jou sitkamer ontmoet nie. Toe Jesus ná sy opstanding met die dissipels ontmoet het, was Thomas nie daar nie. Jesus het nie moeite gedoen om hom in die week te ontmoet nie.

Thomas moes wag tot die volgende Sondagaand (Johannes 20:24-29).
As jy van die gemeentelike byeenkomste af wegbly, sal jy seën mis. Volgens Paulus
en Johannes openbaar Jesus sy heerlikheid in die gemeente (Efesiërs 3:21,
Openbaring 1:13, 20, 2:1). Martyn Lloyd-Jones het gesê:

‘People who neglect attendance at the house of God are not only being unscriptural – let me put it bluntly – they are fools. My experience in the ministry has taught me that those who are least regular in their attendance are the ones who are most troubled by problems and perplexities… Moreover, those who do not attend God’s house will be disappointed some day, because on some favoured occasion the Lord will descend in revival and they will not be there. It is a very foolish Christian who does not attend the sanctuary of God as often as he possibly can, and who does not grieve when he
cannot.’

Dalk ken jy die storie van die man in die noorde van Skotland? Hy was baie ongereeld by die kerk. Die dominee het hom op ‘n koue wintersaand besoek. ‘n Kaggelvuur het gebrand. In doodse stilte het die dominee en die man na die vuur gekyk. Die dominee het later opgestaan en met ‘n ystertang ‘n kooltjie uit die vuur gehaal en eenkant gesit.

Die kooltjie het al hoe flouer begin brand, totdat dit swart was. Die dominee het die kooltjie in die vuur teruggesit. Na ‘n kort rukkie het dit weer gegloei. Die dominee het opgestaan en die man gegroet. Hy het die boodskap gekry.

Ivor Jefferies
(https://goeietyding.wordpress.com/2016/02/24/die-probleem-met-kerklose-christene/)

DORDTSE LEERREËLS

Die beslissing van die Nasionale Sinode van die Gereformeerde Kerke van die Verenigde Nederlande, wat in die jare 1618 en 1619 in Dordrecht gehou is oor die bekende vyf leerstellings waaroor in die Gereformeerde Kerke van hierdie Verenigde Nederlande verskil ontstaan het. 

Hoofstuk 1: GODDELIKE UITVERKIESING EN VERWERPING 

1. Alle mense het in Adam gesondig en hulle skuldig gemaak aan die vloek en die ewige dood. Daarom sou God niemand verontreg het as dit sy wil was om die hele menslike geslag in die sonde en vervloeking te laat bly en vanweë die sonde te veroordeel nie. Daarom leer die apostel: “die hele wêreld is voor God doemwaardig (Rom 3:19). Almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God” (Rom 3:23) en: “Die loon van die sonde is die dood” (Rom 6:23). 

2. Die liefde van God is egter hierin geopenbaar dat Hy sy eniggebore Seun in die wêreld gestuur het “sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê” (1 Joh 4:9; Joh 3:16). 

3. Om mense tot geloof te bring, stuur God uit louter goedheid verkondigers van hierdie vreugdevolle boodskap na wie Hy wil en wanneer Hy wil. Deur hulle diens word die mense geroep tot bekering en geloof in Christus, die gekruisigde, want: “Hoe kan hulle in Hom glo van Wie hulle nie gehoor het nie? En hoe kan hulle hoor sonder een wat preek? En hoe kan hulle preek as hulle nie gestuur word nie?” (Rom 10:14,15). 

4. “Die toorn van God bly op hulle wat hierdie evangelie nie glo nie. Hulle wat die evangelie egter aanneem en die Verlosser, Jesus, met ‘n ware en lewende geloof omhels, word deur Hom van die toorn van God en van die verderf verlos, en Hy skenk hulle die ewige lewe“ (Joh 3:36; Mark 16:16). 

5. Die oorsaak of skuld van daardie ongeloof, net soos van alle ander sondes, lê beslis nie by God nie, maar by die mens. Die geloof in Jesus Christus en die saligheid deur Hom is egter ‘n genadegawe van God. Soos geskrywe is: “Uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God” (Ef 2:8), ook: “Dit is aan julle genadiglik gegee om in Christus te glo” (Fil 1:29). 

6. Dat God aan sommige mense in die tyd die gawe van die geloof skenk en aan ander dit nie skenk nie, volg uit sy ewige besluit. Immers: “Aan God is al sy werke van ewigheid af bekend (Hand 15:18), en Hy doen alles volgens die raad van sy wil” (Ef 1:11). Volgens hierdie besluit maak God genadiglik die harte van die uitverkorenes ontvanklik – hoe verhard hierdie harte ook al mag wees – en buig hulle om tot geloof. Hulle wat egter nie uitverkies is nie, laat Hy volgens sy regverdige oordeel in hulle boosheid en verharding bly. Hierin veral kom vir ons tot openbaring die diepe, barmhartige en tegelyk regverdige onderskeiding tussen die mense wat almal ewe verlore is. Dit is die besluit van die uitverkiesing en verwerping wat in die Woord van God geopenbaar is. Verkeerde, onreine en onstandvastige mense verdraai hierdie leer tot hulle eie verderf, maar aan die heiliges en godvresendes gee dit ‘n onuitspreeklike troos. 

In God alleen kan ons Rus vind

Die afgelope semester het ek vir Aurelius Augustinus beter leer ken. ‘n Man uit Afrika, en enigste sg. Roomse “heilige” uit die vasteland. Augustinus het egter geleef lank voor die Rooms Katolieke kerk selfstandig geword het. Tereg word hy ‘n kerkvader genoem. Hoewel hy in ‘n Christelike huis groot geword het, is dit eers op ongeveer 33 jarige ouderdom wat hy tot bekering kom. Een van die eerste dinge wat hy gedoen het, en ook een van die bekendste werke, is sy Confessionnes (Belydenisse). 

Hierdie is nie gewone belydenisse nie, dit is persoonlike gebede wat ‘n mens se hart aangryp. As professor in welsprekendheid, is dit gepas dat Augustinus ons leer waaroor ons kan bely: om God te loof en te prys vir Sy genade. 

Mag jou lewe ook ‘n belydenis wees tot lof en eer van God se genade. Hier is sy eerste hoofstuk van sy eerste boek. Mag hierdie jaar ook vir jou ‘n nuwe hoofstuk bring. 

“Here, U is groot en baie lofwaardig. U is groot in mag en U wysheid is onberekenbaar. ‘n Mens, ‘n deeltjie van U skepping, wil U loof. Ja, ‘n mens wat sy eie sterflikheid met hom saamdra, wat die bewys van sy eie sonde met hom saamsleep, ook die bewys dat U die hoogmoediges weerstaan, dié mens, dié stukkie van U skepping, wil U tog loof. U wek hom op om vreugde daarin te vind om U te loof, omdat U ons vir Uself geskep het, en daarom is ons harte ook onrustig in ons totdat dit rus vind in U. 

Here, gee tog dat ek kan weet en verstaan wat eerste is: om U aan te roep of om U te prys? Wat is eerste: om van U te weet of om U aan te roep? Maar wie roep U aan as hy nie van U weet nie? In sy onkunde kan hy mos ‘n ander wese in U plek aanroep. Of bid mense eerder tot U sodat hulle U kan leer ken? Maar hoe sal mense tot iemand bid aan wie hulle nie tot geloof gekom het nie? En hoe kom mense tot geloof as iemand U nie aan hulle verkondig nie? 

Mense wat die Here soek, sal Hom prys. As hulle die Here soek, vind hulle Hom en wanneer hulle Hom vind, sal hulle Hom prys. Ek wil na U soek, Here, wanneer ek U aanroep en ek wil U aanroep omdat ek in U glo. U is immers aan ons verkondig. My geloof roep U aan, Here, die geloof wat U aan my geskenk het, die geloof wat U in my ingeblaas het deurdat u Seun mens geword het, en deur die werk van hom wat U aan my verkondig het.” 

(Vertaling van prof Jan Scholtemeijer, eggenoot van sr Rina) 

Gebed is die suurstof van die geloof

Jak 1:2-8

Jakobus skryf in hierdie paar verse oor beproewings en die geloof wat die toets moet kan deustaan. Die doel hiervan is dat ons geestelik ryp kan word. Sodoende kan ons leer om te volhard, om aan te hou sonder ophou. Jakobus sê dat as jy dink dat jy verdere wysheid hieroor nodig het, moet jy dit van God bid. Daar is mense wat bid, maar daar gebeur niks nie! Die rede hiervoor, sê Jakobus, is dat hulle verkeerd bid. Verder het Jakobus dit oor mense wat altyd twyfel, altyd onbestendig is, d.w.s. veranderlik, nie blywend nie en wispelturig. So ’n mens, sê Jakobus, sal niks van die Here ontvang nie. Dit gaan hier onder andere oor die manier van bid ook oor die belangrikheid van die gebed vir die Christen. Iemand het dan ook die gebed die suurstof van die geloof genoem. 

Gebed is ook die vernaamste deel van dankbaarheid teenoor die Here. Om te bid is om te glo dat God daar is en sal doen wat Hy beloof het. 

Die mens kan nie meer in volle oorgawe en ongestoord bid nie. Voor jy gaan slaap, begin jy bid en voor jy die amen uitgespreek het, het jy soms al aan die slaap geraak. God het aan die gelowig die wonderlikste gawe geskenk, naamlik om te kan bid. Iemand anders noem gebed die asemhaling van die siel vir die gelowige. 

Die wonderlike van die gebed is dat dit aan geen bepaalde plek gekoppel is nie. Ons kan en mag orals bid: In die kerk, in die huis, in die trein, in die kombuis, in die kantoor, in die motor. Ons kan en mag en moet vir alles bid: ons studies, ons kerk, ons huwelik, ons kinders, ons landsprobleme, ons gesondheidstoestand, werksomtandighede, eensaamheid, ouderdom en gebreke, ja vir alles! Jesus het dikwels vir die dissipels gesê dat hulle in hulle binnekamer moet gaan om te gaan bid. 

’n Christen sonder gebed is ondenkbaar. As ’n gewlowige nie meer gereeld en opreg bid nie, is dit die eerste en ernstige krakie in sy geloofslewe. Gebed is daarom die asemhaling van jou geloof, die suurstof vir jou hele lewe. “Bid gedurig.” 1 Tes 5:17 

(Bron: Askes, H. 1993. Die Ouderling vandag. bl. 113ev) 

Buite die kerk is daar geen saligheid nie 

Nederlandse Geloofsbelydenis art 28 
1 Joh 4:7-21 (20) 

“Dikwels sê mense in onderhoude dat hulle nog wel in God glo, maar geen erg meer aan die kerk het nie. Hulle wil deel wees van die sogenaamde ”kerk-lose” Christendom. Die kerk het vir hulle te veel sondes, binnegevegte, of is te streng en beperkend. Dis makliker om God te dien sonder ‘n kerk. 

Die NGB (Artiel 28) ontmasker die gesindheid agter sulke uitsprake. Dit bely dat niemand wat sy stand en status ook al is, hom in SELFTEVREDENHEID van hierdie vergadering afsydig mag hou nie”. Dis selftevredenheid wat agter afsydigheid van die kerk skuil. Hierdie selftevredenheid is inderwaarheid ‘n neersien op mede-gelowiges. Dit sê: “Ek is nie soos hulle nie. Ek het hulle nie nodig nie. Ek en God, ons sal allleen regkom, dankie.” 

In ons Skrifgedeelte wys Johannes dat so ‘n houding nie opgaan nie. “Wie sy broer, wat hy kan sien, nie liefhet nie, kan onmoontlik vir God liefhê, want hy nie kan sien nie” (20). Dis waar dat die kerk baie foute het. Kerkmense is allermins volmaakte mense. Dis ook waar dat geen kerk jou in die hemel sal bring nie. Maar, dis ‘n leuen dat jy God kan liefhê sonder om liefdevol by medegelowiges betrokke te wees. 

Die kerk is die plek waar die liefde van God ontvang en uitgedeel word. Elkeen wat so liefhet is ‘n kind van God en ken God (7). Dink jy werklik dat daar enige saligheid sonder hierdie liefde is? Begin dus vandag om die liefde wat God aan jou bewys het, in alle erns met medegelowiges te deel. Waar mens dit begin doen, word die heerlike wonder van kerkwees sigbaar!” 

Bron. Vergeer Wim. 2007. ‘n Vaste geloof. p.127 

Verootmoediging bring ons nader aan God 

Dit is ‘n noodsaaklikheid dat gelowiges God eer deur onsself nederig voor die aangesig van God te stel, om voor Hom neer te buig – om bereid te wees om verneder te word voor die kragtige hand van God. 

Waarom vorm verootmoediging so ‘n kerndeel van ons aanbidding tot God? 

In Jakobus 4:7-10 (2020) staan geskrywe: “Onderwerp julle dus aan God. Weerstaan die Duiwel, dan sal hy van julle wegvlug. Nader tot God, dan sal Hy tot julle nader. Reinig julle hande, sondaars, en suiwer julle harte, dubbelhartiges! Weeklaag en treur en huil! Laat julle lag in droefheid verander, en julle blydskap in somberheid. Verneder julle voor die Here, dan sal Hy julle verhoog”. 

Verder in 1 Petrus 5:6 (2020): “Daarom, verneder julle onder die kragtige hand van God, sodat Hy julle op die regte tyd kan verhoog”. 

In tye van swaarkry en beproewing roep die kerk soms ‘n dag van verootmoediging. Alhoewel ‘n oproep van dié aard heeltemal geregverdig kan wees gegewe die konteks van sekere omstandighede, moet daar egter daarteen gewaak word om die beweegrede vir ‘n dag van verootmoediging te plaas buite ons eie geloofslewe. Daarom geskied dit onder leiding van die kerkrade. 

Verootmoediging is vanuit die staanspoor ‘n erkenning van ons eie menslike swakheid en sondige natuur. Dit is ‘n diep betekenisvolle proses is van gereedmaking om ontvanklik te wees vir die werking van Heilige Gees in ons lewe. 

Dit is daarom dat die Kerkraad, na aanleiding van ‘n onlangse versoek om ‘n Dag van Verootmoediging aan te kondig, besluit het om ‘n gebed vir die gemeente voor te hou in die lig van die diep krisisse wat die land en sy mense te staan kom. Verder dat ons as ‘n gemeenskap van gelowiges in aanbidding die betekenis van ootmoed deur prediking herontdek, en ons nederig voor die Here te stel. 

Deur ons te verootmoedig voor die Here stel ons ons hart en siel oop, sodat die Heilige Gees in ons kan meewerk om ons nader aan God kan wees. 

Gebed 

“Ons Vader wat in die hemele is, laat u Naam geheilig word. Laat u Koninkryk kom. Laat u wil geskied, soos in die hemel, so ook op die aarde. Gee ons vandag ons daaglikse brood. En vergeef ons ons skulde, soos ook ons hulle vergeef wat teenoor ons skuldig staan. En bring ons nie in versoeking nie, maar verlos ons van die Bose. Want aan u behoort die koninkryk en die krag en die heerlikheid tot in ewigheid” 

Ons Vader, daar is niks wat ons ontvang wat nie uit U hand kom nie, daar is ook niks wat ons ontvang wat nie uit genade van U is nie. Ons as gemeente is vanoggend bymekaar om U te dien, om u Naam te loof en prys, en ons afhanklikheid tot U te verklaar. 

Maar ons is ook hier om ons voor U te verootmoedig. Ons wil ons sondes voor U bely. 

Volgens Daniël 9:10ev wil ons bely… 

“10 Ons was nie altyd aan U, Here ons God, gehoorsaam nie… 

ons het nie altyd volgens u wil gelewe nie…” 

Ja, ook ons het oortree en gesondig. Daarom smeek ons om genade en vergifnis en uitkoms. Uitkoms nie tot ons eie voordeel alleen nie, maar dat ons uit diepe dankbaarheid U alleen sal dien en aanbid. 

Ons wil U van harte dien en eer en verheerlik.Mag u hierdie oggend, en in besonder by die bediening van u Woord, seën, dat ons harte ontvanklik daarvoor sal wees en dat die Heilige Gees by ons mag wees waar ons u konkinkryk verder uitbou. 

Here, ons bid tot U in uitdagende omstandighede waar dit voorkom of die swaarkry en onsekerheid, net te veel raak. Ons bid tot U vanweë die afvalligheid van mense en die aanslag wat op u Woord is. 

Stoflik is daar ‘n algehele verval van openbare infrastruktuur, misdaad op onaanvaarbare vlakke, onverantwoordbare leierskap, die misbruik van mag, die voortslepende kragkrisis, ‘n kwynende ekonomie, onvolhoubare sosio-ekonomiese omstandighede van armes en werkloses – die lys kan aangaan. Here, dit voel asof ons uitgelewer is aan al die elemente. Al hierdie omstandighede bring verskeie beproewinge mee. 

En geestelik, Here, weet ons ook die aanslag op die Kerk en op u Woord, is nog groter – en dit kom vanuit die mens se ongehoorsaamheid aan U. U Naam word ydelik gebruik, beswadder en bespot – die beskouing van die mens asof ons in beheer is, en as die bepaler van goed en kwaad, as foutloos en sondeloos, vier hoogty. Die sondige tendens is besig om al meer momentum in die wêreld te verkry .

Here, ons draai juis daarom as ‘n gemeente na u toe U is ‘n God van liefde en
genade, u oordeel is regverdig. Ons bid daarvoor Here, dat:
• Vir die huisgesin: Mag U, u hand van beskerming oor elke huisgesin plaas, mag die
man en vrou hul unieke rol soos u in u Woord vir ons leer, nakom. Ons bid vir die
welstand van kinders, sodat kinders onderrig mag word in u Woord. Sonder kennis
van u Woord, en sonder die werking van die Heilige Gees in elkeen, sal die
uitdagings van die tyd ondraagbaar wees.
• Vir die gemeente: Ons dank u vir die groot seën in ons gemeente, vir broers en
susters wat ywerig werk om u Woord te verkondig, dat ons gemeente deel vorm van
die gemeenskap van gelowiges. Ons dank U dat u vir die gemeente so goed
voorsien en bid, gee volharding in geloof vir elkeen.
Ons Almagtige God, ons bely ons swakhede en sondes voor U en bid vir vergifnis.
Ons bid vir versterking deur die Heilige Gees omdat ons weet óns hoop is in ons
Hemelse Vader wat die hemele en die aarde geskep is, en in u Seun Jesus Christus
ons Here.
Ons bid dat ons oë op u gerig sal bly, dat ons gemoed nie deur stoflike sake afgetakel
word afvallig word in ons geloofslewe nie.
Ons bid dit in die Naam van ons Here Jesus Christus
AMEN.

Dag van verootmoeding – GKSA – 18 Junie 2023
Oudl Werner Human 

« Older posts Newer posts »