Die webtuiste vir die Gereformeerde Kerk Centurion.
Skriflesing: Psalm 25:1-22 (2020)
Teksvers: Psalm 25:4,5
In hierdie Psalm vra Dawid, dat die Here sy sondes sal vergeet, dat Hy nie meer sal dink aan die sondes van die verlede nie, dat Hy sondaars leer aangaande die weg, die regte pad. Hierdie regte pad is die pad van waarheid. Dit is ook die pad van God se barmhartigheid, sy troue liefde en sy Verbond.
In kort sou ons kon sê Dawid bid en pleit: “leer ons U waarheid, Lei ons op U weg, laat ons in U liefde lewe.” Het u dit al iewers gehoor?
(1 Tessalonisense 4:13 – 18)
Ons as gemeente het die afgelope tyd heelwat mense aan die dood afgestaan. Daar is baie verskillende maniere waarop mense die dood verwerk. Daar is sommige wat verval in rou asof dit die einde van alles is. Daar is ook ander wat hartseer is, maar sê “kom ons herdenk met dankbaarheid die lewe van ons geliefde.” Die een groep treur sonder hoop, die ander treur met hoop.
Paulus sê in hierdie skrifgedeelte: “Broeders en susters ons wil nie hê dat julle onkundig moet wees oor wat met die ontslapenes gaan gebeur nie. Dan sal julle ook nie treur, soos die ander mense wat geen hoop het nie. Ons glo immers dat Jesus gesterwe het maar ook opgestaan het. So glo ons ook dat God saam met Jesus die ontslapenes, wat in hom geglo het, na hom toe sal neem.”
Hy sê nie dat ons nié moet treur nie, maar ons moet nie treur soos hulle wat geen hoop het nie. Paulus is realisties oor die hartseer wat die dood teweeg bring. Dit is nie verniet dat hy elders die dood bestempel as die “laaste vyand” van ons lewe op aarde nie. Die dood is ons laaste vyand want dit ontneem ons van ons geliefdes en hulle kan nie vervang word nie.
Ons hoor so dikwels, wanneer iemand met ‘n dodelike siekte gediagnoseer word, dat daar gesê word dat hy/sy het die stryd teen die siekte verloor het. Eintlik sê ons as Christene: ons het miskien die geveg verloor, maar die oorwinning behaal, en daarom treur ons mét hoop en nie daarsonder nie.
So hoe kan ons treur met hoop? Paulus se woorde sê dit so duidelik: “Ons glo immers dat Jesus gesterwe het maar opgestaan het. Net so glo ons ook dat God saam met Jesus die ontslapenes wat in Hom geglo het, na Hom toe sal neem.” En dan val die klem op Wie in Hom geglo het.
Aanhaling van Charles Henry Brent: “Wat is sterwe – Ek staan op die strand, ‘n boot span sy seile en die wind begin om haar weg te neem. Dit is ‘n pragtige gesig om te sien.
Hierdie boot vol goedere gelaai met haar groot maste en seile verdwyn dan oor die horison en iemand langs my sê: Sy is weg, Weg waarheen? Heeltemal uit my gesigsveld uit. En op daardie oomblik sien iemand aan die anderkant haar en sê hier kom sy. En dit is sterwe. Uit my gesigsveld.”
Mag die Here ons deur sy Gees so lei dat ons nooit sonder hoop sal treur nie, maar met verwagting sal uitsien na Jesus se koms.
Oudl Sollie Nel
Skriflesing: Hebreërs 4:14 -5:10 (1983)
Teksvers: Hebreërs 4:15,16
HK: Sondag 5
As ons by HK So 4 verby wil kom (die strawwende God), het ons iemand nodig wat werklik in ons plek kan staan. Waarlik een soos ons, maar ook een groter, beter en meer liefdevol as enige van ons.
Die nagmaal herinner ons vandag weer dat daar wel so iemand bestaan… ons groot Hoëpriester wat deur God geskenk is en wat aan ons gegee is om in ons plek voor God te staan.
Kom ons gaan dan met groot vrymoedigheid (Gr: paressia) as vrygekooptes en met die toegangsregte wat Hy verkry het, na sy troon van genade (en geregtigheid) en gaan sit aan sy nagmaalstafel. Beleef daar sy verbondsliefde wat nooit ophou nie.
Skriflesing: 1 Johannes 3:1-10 (2020)
Teksvers: 1 Johannes 3:1-3
Kyk! Ja kyk watter groot liefde God aan ons bewys. Om ‘n kind van God genoem te word. God maak van ons kinders, Hy maak ons waardig.
Uit onsself is ons weeskinders, kinders van die sonde. Nou mag ons egter in die Vader se woning kom bly. Hy berei immers vir ons plek, deur Sy Geliefde. Sy Eie Seun is ons plek-bereider.
Laat ons leef as waardige kinders van God wat aan sy tafel van genade deel het, wat Hom verheerlik.
Die term Koningskinders is al sinoniem met evangelisasie in die GKSA. Dit staan elke gemeente vry om self die geleentheid aan te gryp om op so ‘n besondere wyse kinders uit ons gemeenskap geleenthede te bied wat nie altyd moontlik is nie.
Die inisiatief het in die 1980’s begin toe ds. Lammert Stavast sommer ‘n kombi vol kinders gelaai het en met hulle see toe gery het. Stelselmatig het die behoefte gegroei veral vir kinders wie se huise nie kerklik gebonde is nie, en al hoe meer gemeentes het die “patent” gebruik vir kinder-evangelisasie.
In my matriekjaar het ons gemeente in Pietersburg-Noord die eerste keer ‘n kamp gehou. Dit het my lewe drasties verander. My oë het oopgegaan vir die geestelik nood in ons gemeenskap en selfs eie buurt. Ek het ook betrokke geraak by die koningskinders in Cachet-gemeente tydens my studentejare. Daar was ook kampe wat ek help aanbied het in Ellisras en Potgietersrus. Later saam met sewe gemeentes in die Bosveld streek.
Ons het ook kampe gehou in Hoedspruit en Kimberley, en so ook hier in Centurion. Die nood bly oral dieselfde, die verlange na die suiwere evangelie van Christus wat sondaars red.
Dit maak hierdie woordjie so uniek, Koningskinders, want dit is nie net vir kinders aan wie die evangelie verkondig word nie. Elke kind van ons hemelse Vader is ‘n kind van die Koning. Ook ek en jy is Koningskinders.
Kyk watter groot liefde God aan ons bewys het, dat Hy ons sy kinders noem!
Dit is ‘n voorreg en seën om ‘n kind van die Koning te mag wees. Ons wat natuurlik kinders van die sonde was, word nou kinders van God gemaak. Deur sy liefde maak Hy ons sy kinders. Hy neem ons aan sodat ons egte kinders mag wees. En ons moet dit ook wees. Maar kinders van die Koning maak jou ook ‘n prins en prinses. Dit is ‘n wonderlike eretitel en status, en tog ook nie. Want ‘n prins en prinses wat nie hulle ereplek waardig is nie, bring die Koning in onguns.
Watter voorreg geniet ons tog om kinders van God genoem te word. Mag ons ook met die Nagmaal sien hoe kosbaar dit is, om saam met ons Here Jesus te deel in die wonderlike gawe as Koningskinders.
Lourens (vdm)
© 2026 Gereformeerde Kerk Centurion
Theme by Anders Noren — Up ↑