Skriflesing: Hooglied 6:1-13 (2020) Teksvers: Hooglied 6:10 HK Son 22
Soms kan ons as gelowiges so bedroef word oor die verval van die wêreld en die vernietiging van God se skepping. Ons kan so mismoedig wees oor ons toekoms en lewensvooruitsig.
Soos die Efesiërs kan ons maklik verval om ons eerste liefde te verlaat. Ons vergeet ons belydenis-liefde, daardie tyd toe jy so opgewonde was oor jou geloof dat jy die wêreld wou verander.
Wat beteken dit vir jou om die ewige hemelse erfenis van God te ontvang?
Skriflesing: Jos 24:1-28 (1983) Teksvers: Jos 24:14,15,19-21
Josua roep die volk na Sigem, die plek waar God die eerste keer Kanaän aan die volk beloof het Gen 12:6-7. Josua was bekommerd dat die volk weens die heidense invloede van God afvallig sou word. Daarom preek hy en vertel van God se genadige bemoeienis met die volk in die verlede, Jos 24:2-13. Maar Josua stel ook ‘n voorbeeld en sê duidelik dat hy en sy huis die Here sal dien. Die volk verseker Josua drie keer dat hulle die Here sal dien. Maar Josua weet lippetaal is nie altyd dadetaal nie, daarom laat hy hierdie versekering van die volk met ‘n verbond bevestig.
Ons moet vandag steeds ook die Here kies. Dit moet nie lippetaal wees nie, maar moet met die daad bewys word. Kom dit wat jy met jou mond bely en in jou hart glo in jou dade na vore? Is dit sigbaar vir mense tot ‘n getuienis?
Die vraag aan elkeen is: Kies jy en jou huis ook om die Here te dien en verwyder jy alles wat in die plek van jou keuse staan? As jy kies om die Here te dien saam met jou huisgesin het jy die regte keuse gemaak.
Die groot geestelike bedreiging lê nie in die Midde-Ooste of elders op die slagveld nie, maar in jou en my harte. Dáár waar die valse gerustheid insluip, daar is die aanslag (oorlog) teen die Bose op sy gevaarlikste.
Ons stryd is nie teen vlees en bloed nie, maar teen die bose magte van die duistenis en teen die ideologieë van die tyd. Die Here roep ons vandag op om weer na te dink oor ons posisie in hierdie stryd van die geloof.
“Toe sê Sarai vir Abram: “Die Here het my nou eenmaal daarvan weerhou om kinders te kan hê. Gaan slaap by my slavin. Miskien bring sy ʼn kind in die wêreld wat my eie kan word.”
Skriflesing: 1 Kon 19; Jak 5:16b-18; Rom 11:2 (1983) Teksvers: 1 Kon 19:18
Ons leef in ’n stukkende, gebroke wêreld. Om ons sien ons en hoor ons van korrupsie, moord, diefstal, oorloë, aardbewings ens. Die wêreld is stukkend. Dit raak ook ons gemoedere. Dikwels is ons moedeloos en selfs troosteloos. Daar is iets van ’n hopeloosheid. Elia het na Isebel se dreigemente gevlug en in die woestyn gaan wegkruip en dit nadat God op wonderbaarlike wyse Homself en sy Almag aan Elia en die volk openbaar het. Maar dan ontvang Elia God se boodskap van volmaakte hoop, in ’n stukkende wêreld. Ons gaan na drie sake kyk:
In Rigters 1 en 2 is die Israeliete veronderstel om ‘n groot hoogtepunt te beleef na die uittog uit Egipte en die deurtog deur die woestyn. Hulle begin, in opdrag aan die Here en met sy seën, om die beloofde land in te neem. Maar helaas, die aanvanklike entoesiasme het spoedig begin kwyn. So het een na die ander stamme dinge gedoen wat die volle oorname van die land net ‘n droom gemaak het wat nie gerealiseer het nie.
As gevolg van die Israeliete se kwynende toewyding aan die Here se opdrag om die land skoon te maak van al die heidene, het die inwoners vir Israel ‘n lewenslange remskoen geword.
Kom hoor hoe die HERE ten spyte van Israel se onverskilligheid en die straf daarop, steeds getrou bly aan sy verbondsbeloftes.