Skrywer: admin (Page 29 of 343)

Psalm 23(1933-vertaling); Johannes 10:1-21 

 Psalm 23 is een van die mees vertroostende gedeeltes in die Bybel, en die belofte daarvan is iets waaraan menige siek of sterwende mens al vasgehou het. En vir baie ander sal dit ook nog ‘n vertroosting wees, veral as ons dit saamlees met ander gedeeltes (bv. Eseg 34 en Joh 10) wat vertel van die Here, ons Herder. 

Die Psalm is niks anders as ‘n Ou Testamentiese gelykenis nie. Dit is seker gebore uit Dawid se tye as skaapwagter. Na analogie van die interaksie tussen die skaapwagter en die skape, sien hy die verhouding tussen die Here en sy kinders. 

In die Ou Testamentiese tye het elke dorpie of familieboerdery sy eie sentrale skaapkraal gehad. In die aand los die herder die skape daar en ‘n wag pas die skape gedurende die nag op. Geen skelm kan by die ingang inkom nie, daarom sê Jesus dat Hy die ingang is – iemand wat sy skape benader deur oor die muur te klim is rowers en diewe. Hulle is die vals herders (Eseg 34) en die vals leraars(Hand 20:29 en 1Pet 5:2-3). Hulle nader die kudde vir eie gewin, en nie omdat hulle die skape se welstand op die hart het nie. Ons sien hierdie tipe diewe en rowers vandag nog afsluip op Jesus se skape. 

In die oggend kom elkeen van die herders om hulle skape uit die kraal te haal. Hulle roep hulle by die naam, en hulle volg gewillig. Só roep God ons elkeen by die naam. Die herder lei sy skape na waar hulle groen gras kan eet. Ons Herder lei ons om die groen gras van sy Woord in te neem. As ons nie daarvan eet nie, sterf ons geestelik. Hy praat met ons in ons Bybelleestyd, in preke, in Bybelstudie, in geestelike gesprekke en in ons blootstelling aan die Woord. 

Die dag word soms baie warm, dan lei hy sy skape na ‘n oasis, so bring die Here daagliks verkwikking vir ons, deur sy Gees wat ons laaf in allerlei situasies. Die 1953 vertaling praat van “verkwik my siel”. Dit beteken: Hy gee vir ons nuwe geestelike krag. 

Daar is ook baie gevare op die pad van die skaapkudde. Van hulle dwaal af en beland op hoë rotse, of val in ‘n gat of ‘n put. Soms verdwaal een en land in ‘n “Dal van doodskaduwee”. Maar selfs dan sê Dawid weet hy dat die Here hom bewaar, bloot omdat hy kind van die Here is. Dit verwys seker na fisiese tye, soos siekte, oorlog of vyande wat Dawid bekruip. Maar dit dui ook op die mens se geestelike nood. Die lewensnood van ‘n verlore siel. 

Hoewel die Here reeds in die Ou Testament die uitkoms van hierdie sielenood beloof en profeteer, realiseer dit in die Nuwe Testament, deur Jesus Christus, die Goeie Herder (Joh 10), wat sy lewe vir sy skape aflê. Jesus sterf in die dal van doodskaduwee, sodat ons kan leef! Jesus ontvang ons soos eregaste (Ps 23:5) wanneer Hy ons laat aansit by sy maaltyd, die Nagmaal. Maar nie net fisies met Nagmaalsviering in die gemeente nie, maar ook op simboliese wyse omdat ons elke dag as’t ware aan sy tafel sit. 

Mag u en ek die Goeie Herder ken, en elke dag leef onder sy versorging en bewaring! Want Jesus is die ware Herder. 

Oudl Sollie Nel 

 “Did you know that one vote at a secret meeting decided what billions of people would believe for the next 2000 years? It happened at the council of Nicaea in 325 A.D., when the Roman emperor Constantine gathered bishops to settle a growing problem: Was Jesus divine or human? Was he God or chosen by God? The answer would decide who held spiritual power and who would control it. The debate exploded. Arguments turned into politics. When Constantine called for peace, they took a vote. By a show of hands they declared Jesus fully divine, equal to God. That single decision rewired the foundation of Christianity. Those who disagreed, were branded heretics, exiled and erased. The church would now decide what was true and was forbidden. But here’s the part they never told you: The council of Nicaea was not about faith, it was about empire. – https://vt.tiktok.com/ZSy1rp3SD/” 

So lui die inhoud van ‘n video op TikTok wat ingekleur is met pragtige prentjies van tonele tydens die vergadering. Die argument klink nogal betroubaar en ‘n mens voel onmiddellik om tog te wonder oor wat die waarheid is. Sonder om stil te staan by die veralgemenings en verdraaiings van die waarheid in die video, is die sentrale feit van die argument, dat slegs een stem die uitslag bepaal het, geheel uit iemand se duim gesuig. 

Net ‘n dekade of so voor die sinode van Nicea, sterf Diokletianus in 311 nadat hy reeds in 305 as keiser geabdikeer het. Diokletianus het die kerk wreed en meedoënloos vervolg, erger as enige ander keiser voor hom. Keiser Konstantyn, wat met die edik van Milan christenskap gewettig het, roep hierdie sinode bymekaar omdat die leer van Arius, dat Jesus ‘n skepsel is en daarom nie gelykwaardig aan die Vader nie, die kerk en staat in beroering gebring het. Sommige van die biskoppe by die sinode het nog die littekens van hulle wonde aan die hand van Diokletianus gedra, byvoorbeeld Paphnutius van Thebes, ‘n biskop uit Egipte, wat ‘n oog verloor het en sy hakskeensenings is afgesny. ‘n Halfblinde en kreupel man wat onwrikbaar in sy geloof staan. Hierdie was nie net teoloë wat oor fyn puntjies in teologiese geskrifte geredekawel het nie, hierdie was manne wat vir Christus gely het! 

Toe die debat oor die wese van Christus so warm geraak het dat dit duidelik was dat die twee kante mekaar nie sou kon vind nie, was die voorstel dat ‘n belydenis opgestel word wat almal kan onderteken. Die gevolg hiervan was die Geloofsbelydenis van Nicea wat ons deesdae algemeen gebruik en ons ook nou baie beter ken as voorheen. Sommige bronne sê drie, ander dat vyf biskoppe nie die belydenis onderteken het nie. Daar was ‘n totaal van 200, dalk 318 biskoppe – ons weet nie regtig nie. Ons weet wel dat daar nooit ‘n stemming was waarmee die wese van Jesus tot iets goddeliks verklaar is nie. Dit is ook nie die getalle wat saak maak nie, dit is die gesag van God se Woord. God se Woord openbaar Jesus as die Christus, die enigste Seun van God – een in wese met die Vader. Daaroor was daar voor die sinode van Nicea nie twyfel onder die ware gelowiges nie, net soos wat daar vandag steeds geen twyfel onder ons bestaan nie. Die debat het nie hier geëindig nie, soos die indruk wat die video laat nie, dit het eerder in intensiteit toegeneem. Selfs vandag hoor ons gereeld van dwaalleringe wat hiermee ooreenstem. 

Ons moet ons nie laat mislei nie deur mooi woorde en prentjies nie. Net so moet ons ook versigtig moet wees dat ons nie ander mislei met dit wat ons self soms verkeerdelik glo nie. “Ek sal die Vader vra en hy sal vir julle ‘n ander Parakleet gee, sodat Hy vir ewig by julle kan wees. Hy is die Gees van die waarheid, wat die wêreld nie kan ontvang nie, omdat die wêreld Hom nie sien nie en ook nie ken nie. Julle ken hom egter, omdat Hy by julle bly en in julle sal wees.” – Joh 14: 16-17 

Oudl Pieter vd Dussen