Skrywer: admin (Page 27 of 341)
Skriflesing: Lukas 13:22-30 (2020)
Teksvers: Lukas 13:24
Ons het die afgelope klompie weke nagedink oor geloof en wat dit werklik beteken om te glo. Ons Here Jesus leer ons dat nie almal wat net sê hulle glo, is ware gelowiges nie, maar die wat die wil doen van sy Vader. Daarby moet ons ook bereken wat die koste is om te glo.
Vanaand wil ons die aandag vestig of dit maklik is of nie, om in die geloof te volhard. Ons staan stil by ‘n vraag van ‘n onbekende omstander, maar ook ‘n vraag wat in ons harte leef…
Skriflesing: Genesis 25:19-34; Gen 32:22-32; Hosea 12:3-7 (1983)
Teksvers: Genesis 25:25
In aansluiting by die reeks oor Josef bekyk ons vandag die lewe van Jakob. Dit gaan oor die skynbaar niksseggende nota in ons teksvers – Jakob het by sy geboorte die hakskeen van sy ouer boetie, Esau, vasgehou. Dan word sy naam gegee en beteken ‘hakskeen-gryper’, maw bedrieër.
So kan dit egter nie bly in die lewe van die man wat deur God bestem is om die voorvader van die Christus te wees nie. In Jakob se lewe sien ons die werkende hand van God in die lewe van sy uitverkore kind.
Hy laat sy kinders nie aan hulle lot as sondaars oor nie. Deur al die intriges van die lewe heen is die Here besig om ons geskik te maak vir diens in sy koninkryk. Hy maak ons deur Christus en deur die krag van die Heilige Gees waardig om in sy diens te staan.
Psalm 23(1933-vertaling); Johannes 10:1-21
Psalm 23 is een van die mees vertroostende gedeeltes in die Bybel, en die belofte daarvan is iets waaraan menige siek of sterwende mens al vasgehou het. En vir baie ander sal dit ook nog ‘n vertroosting wees, veral as ons dit saamlees met ander gedeeltes (bv. Eseg 34 en Joh 10) wat vertel van die Here, ons Herder.
Die Psalm is niks anders as ‘n Ou Testamentiese gelykenis nie. Dit is seker gebore uit Dawid se tye as skaapwagter. Na analogie van die interaksie tussen die skaapwagter en die skape, sien hy die verhouding tussen die Here en sy kinders.
In die Ou Testamentiese tye het elke dorpie of familieboerdery sy eie sentrale skaapkraal gehad. In die aand los die herder die skape daar en ‘n wag pas die skape gedurende die nag op. Geen skelm kan by die ingang inkom nie, daarom sê Jesus dat Hy die ingang is – iemand wat sy skape benader deur oor die muur te klim is rowers en diewe. Hulle is die vals herders (Eseg 34) en die vals leraars(Hand 20:29 en 1Pet 5:2-3). Hulle nader die kudde vir eie gewin, en nie omdat hulle die skape se welstand op die hart het nie. Ons sien hierdie tipe diewe en rowers vandag nog afsluip op Jesus se skape.
In die oggend kom elkeen van die herders om hulle skape uit die kraal te haal. Hulle roep hulle by die naam, en hulle volg gewillig. Só roep God ons elkeen by die naam. Die herder lei sy skape na waar hulle groen gras kan eet. Ons Herder lei ons om die groen gras van sy Woord in te neem. As ons nie daarvan eet nie, sterf ons geestelik. Hy praat met ons in ons Bybelleestyd, in preke, in Bybelstudie, in geestelike gesprekke en in ons blootstelling aan die Woord.
Die dag word soms baie warm, dan lei hy sy skape na ‘n oasis, so bring die Here daagliks verkwikking vir ons, deur sy Gees wat ons laaf in allerlei situasies. Die 1953 vertaling praat van “verkwik my siel”. Dit beteken: Hy gee vir ons nuwe geestelike krag.
Daar is ook baie gevare op die pad van die skaapkudde. Van hulle dwaal af en beland op hoë rotse, of val in ‘n gat of ‘n put. Soms verdwaal een en land in ‘n “Dal van doodskaduwee”. Maar selfs dan sê Dawid weet hy dat die Here hom bewaar, bloot omdat hy kind van die Here is. Dit verwys seker na fisiese tye, soos siekte, oorlog of vyande wat Dawid bekruip. Maar dit dui ook op die mens se geestelike nood. Die lewensnood van ‘n verlore siel.
Hoewel die Here reeds in die Ou Testament die uitkoms van hierdie sielenood beloof en profeteer, realiseer dit in die Nuwe Testament, deur Jesus Christus, die Goeie Herder (Joh 10), wat sy lewe vir sy skape aflê. Jesus sterf in die dal van doodskaduwee, sodat ons kan leef! Jesus ontvang ons soos eregaste (Ps 23:5) wanneer Hy ons laat aansit by sy maaltyd, die Nagmaal. Maar nie net fisies met Nagmaalsviering in die gemeente nie, maar ook op simboliese wyse omdat ons elke dag as’t ware aan sy tafel sit.
Mag u en ek die Goeie Herder ken, en elke dag leef onder sy versorging en bewaring! Want Jesus is die ware Herder.
Oudl Sollie Nel
Skriflesing: Psalm 22 (1983)
Teksvers: Psalm 22:2 en 19-26
In ons aardse lewe is daar verskeie ervaringe van eensaamheid en dalk verwerping. Alleenlopers of weduwees en wese is nie die enigstes wat eensaamheid ken nie. Soms is mense selfs in ‘n huwelik of huisgesin eensaam. Ons dink in besonder aan beproefdes en veral aan die vervolgde gelowiges wat opgesluit is of gedurig op vlug is.
Miskien is dit ook weer tyd dat ons as lidmate van hierdie gemeente met omgee en liefde sorg dat niemand van ons weens eensaamheid uit die gemeente vervreemd raak nie!
Daarby het ons dan ook nog hierdie evangelie-woorde uit Psalm 22, wat direk net so deur Jesus aan die kruis van Godverlatenheid aangehaal of oorgeneem word.